tag:blogger.com,1999:blog-18150476152784476142011-11-14T16:14:11.932+04:00...Խոհերս ճոճվում են ցանկություններիս շտեմարանի մուտքի դռնից կախված… դռան մաշված լինելու պատճառով ճռռոցից քիչ է մնում նյարդալարերս կտրվեն...Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.comBlogger1281100tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-79697459964488708472011-04-01T17:41:00.001+05:002011-04-01T17:45:05.098+05:00Ֆրեդերիկ Շոպենը խոսում է հետս նոկտյուրներեն.<br />ես հրճվում եմ ինքս ինձնից թաքուն պահած սեփական գաղտնիքներով:<br /><br />Չեսլավ Միլոշն ու Ադամ Միցկևիչը<br />իմ սիրած անձրևի տակ նկարում են հափշտակվածությունս.<br />կրկնվում է վեհ բաների կարոտ անհոգ ժպիտս:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7969745996448870847?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-35679961042020527442011-03-22T17:45:00.004+04:002011-03-29T11:11:42.964+05:00Այնքան ուժգին է<br />բանաստեղծությունը բռնկվում.<br />փորձում եմ արտաբերել`<br />արտասանվում է հնչյունախումբ:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3567996104202052744?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-32901681464794167672011-03-22T17:42:00.003+04:002011-03-22T17:48:57.302+04:00-Դու տեսե՞լ ես արդյոք բարձրահասակ պոետ,-<br />անմնացորդ բարությամբ ու գրեթե անժպիտ հարցրեց նա:<br />-Ե՞ս,- անակնկալի եկավ զրուցակիցը<br />և այդպես էլ ոչինչ չպատասխանեց…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3290168146479416767?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-19458745136511737352011-03-22T17:39:00.005+04:002011-03-22T17:40:32.005+04:00<i>(letter to letter writer)</i><br /><br />Լավ կլիներ<br />քո մասին լավը խոսողների խոսքերի փոխարեն<br />գրքումդ մի քանի կարգին տող գտնվեր…<br />Ավելի լավ կլիներ, որովհետև<br />հիասթափությունը կլիներ քիչ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1945874513651173735?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-87805473484066568892011-03-13T11:12:00.003+04:002011-03-29T11:14:33.435+05:00<i>Ապուպապիս հետ մի օր<br />դու ճամփա ես բռնել Մակու քաղաքից...<br />Դու հասել ես արևներին` ձգտման ու պայքարի,<br />իսկ ապուպապս ինձ է հասել...</i><br /> <br /><i>(Մարմինս ու հոգիս փշափաղվում են անունդ տալիս,<br />ես քեզ թաքուն եմ կարդում, որ արցունքներս ոչ ոք չտեսնեն...)</i><br /> <br />Իմ վիթխարի ձգտման<br />դու տիտանեղ պոետ,<br />դու հանճարի արբունք,<br />դու հանճարի շքերթ,<br />իմ բոցեղեն եղբայր... <br />... <br />Ծնունդդ շնորհավոր, Չարե'նց:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8780547348406656889?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-63132805175807899312010-10-14T17:16:00.001+05:002010-10-14T17:16:35.081+05:00Ցմփոր ու թմբլիկ տերտերը<br />(ով Աստծո սպասավորն է ու նրա ծառան)<br />ում մատներին ու կրծքին շողշողում են ադամանդազարդ ոսկեղեն իրեր<br />(անկեղծ եմ ասում.<br />չեմ տեսել ոչ ոքի,<br />որ այդքան թանկարժեք զարդեղեն կրի),<br />քարոզում է,<br />որ ամենամեծ հարստությունը երկնքում է…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6313280517580789931?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-80328213495758380922010-06-18T10:18:00.002+05:002010-06-18T10:18:46.837+05:00(<i>սաղարթագիր</i>)<br /><br />Ես նախկին կյանքում<br />էպոս եմ եղել.<br />չեմ եղել ուրեմն,<br />ուրեմն չկամ…<br />… ու չեմ պատմվել<br />ես ոչ մի անգամ<br />ոչ մի սերնդի ավանդույթներում.<br />չեն հիշում ուրեմն,<br />ուրեմն չկամ…<br /><br />……………………………………<br />……………………………………<br />……………………………………<br />……………………………………<br /><br />… հաջորդ իմ կյանքում<br />ես գութ կլինեմ չարերի սրտում.<br />ուրեմն չեմ լինի,<br />բայց ինձ կհուսան…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8032821349575838092?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-26884511295854219962010-05-14T15:16:00.001+05:002010-05-14T15:18:57.516+05:00(<i>Ծաղրագիր</i>)<br /><br />Ոչ թե տաղանդիվ,<br />Այլ հենց <b>PR</b>իվ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2688451129585421996?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-73328741352918917072010-04-07T16:36:00.005+05:002010-04-10T15:02:43.153+05:00<em>(«Լուրջ-լուրջ կատակներ» շարքից )</em><br /><br />Ամեն անգամ<br />«Մեղավոր զգալու» դասաժամին<br />Ինքնատիրապետումը անբավարար է ստանում,<br />որովհետև միշտ<br />նա պատրաստվում է<br />«Երջանկության բանալին» հարցաշարին։<br />Հավասարակշռությունն ու հատկապես Անտարբերությունը<br />միշտ ծաղրում են Ինքնատիրապետմանը,<br />ու միայն Ցինիզմն է կարեկցում։<br />Բայց «Բարեհամբույր գտնվելու» շատ բարձրահասակ ուսուցչուհին<br />առանց որևէ լրացուցիչ վարձավճարի<br />բոլորին հրավիրում է կրկնելու<br />«Կյանքի իմաստը» առարկայի լաբորատոր հաշվարկները,<br />որտեղ գունավոր լույսերի համադրումով<br />սփրթնագույնը փոխարինվում է շիկնանքագույնի։<br /><br />Ամեն անգամ<br />դասերից հետո<br />Ինքնատիրապետումն ու Հավատը<br />ետքայլերով անվրդով զբոսնում են<br />«Գալիք սիրահարների» այգում<br />ու կիսակրքոտ զրույցով,<br />«Բարեգթության կանոնները» թեմայի վերջաբանը երգելով,<br />խանգարում են հատկապես<br />առավոտները ծաղկող յասամանների<br />նորածին պահակներին։<br /><br />Ամեն երեկո,<br />երբ ոչինչ նրան չի լացացնում ծիծաղելու աստիճան<br />և ոչինչ չի ծիծաղեցնում լացելու աստիճան,<br />Ինքնատիրապետումը Անհիշաչարությանը նամակ է գրում<br />իր՝ «Հետաքրքրությունից ճաքող սրտեր» վերնագրով<br />դիպլոմային աշխատանքի նախաբանից մեջբերումներով։<br />Գրում է, ծրարում սեփական մաշկով<br />և ուղարկում առանց հետհասցեի...<br /><br />Առավոտյան բոլորը մի մարդու նման<br />արթնանում են նույն երազում,<br />նախաճաշում են<br />սպիտակ տառերով սև թղթին գրված<br />խաղաղության մասին<br />անավարտ երեք բանաստեղծություն,<br />խմում են եռման աստիճանից երեք անգամ տաք<br />երեք բաժակ չնաշխարհից բերված ծաղկաբույսերով թեյ<br />ու գնում բոլորովին մեկ ուրիշ<br />ուսումնական հաստատություն՝<br />ուսմունքներ ուսումնասիրելու...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7332874135291891707?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-8600059362930470822010-03-01T12:57:00.000+04:002010-03-01T12:58:46.375+04:00Գարունը գոյանում է<br />դեռ չխոստովանված սիրո,<br />դեռ խոսել չսովորած մանկան աչքերի,<br />դեռ չապրված ներշնչանքի,<br />դեռ չհորինված բառերի,<br />դեռ ծաղիկ չջրած առվակի,<br />դեռ չհոտոտված ծաղկաբույրի,<br />դեռ չկաթիլավորված անձրևի,<br />դեռ նոր լինելուց չթերթված գրքի էջերի<br />և այլ դուրեկան նախածնումների<br />հասունությունից…<br /><br />Ու քիչ-քիչ,<br />քիչ-քիչ<br />ամրապնդում է իր իշխանությունը<br />շնչավոր և անշունչ գոյացությունների<br />տրամադրության վրա…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-860005936293047082?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-20945094157444101792010-02-26T11:25:00.003+04:002010-03-30T13:55:55.254+05:00<em>(Պատկերացնո՞ւմ ես, թե ի՞նչ կլիներ,<br />եթե չլիներ պատկերացումը...)</em><br /><br />... Եվ հիմա<br />էլ ոչ մի բանաստեղծություն<br />չի կարող ինձ պատմել աշխարհին՝<br />աշխարհում գտնելով միայն քե'զ...<br /><br />... Խնդրում եմ,<br />այս անգամ մի՛ սրբիր արցունքներս,<br />նրանք երկար են մագլցել<br />հոգուցս մինչև աչքերս...<br /><br />... Պարզապես գրկիր ինձ,<br />խնդրո՜ւմ եմ.<br />ծնունդով՝ լիարժեք երազող,<br />երազիս անկյունում ծվարած,<br />դողում եմ ես հիմա...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2094509415744410179?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-75311377619428264202010-02-23T14:03:00.002+04:002010-02-23T14:10:02.012+04:00Եթե հիմա ինձ մտովի փորձես գրկել,<br />ես կձուլվեմ կրծքով գլխիդ,<br />և կդառնանք շատ հազվագյուտ<br />սիամական երկվորյակներ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7531137761942826420?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-59407121452616889402010-02-22T12:34:00.001+04:002010-02-22T12:37:51.318+04:00<span style="font-size:78%;"><strong><em>«Ամենալավ երգը լռությունն է...»<br /></em></strong><strong>Ռ. Հախվերդյան</strong></span><br /><br />Երբ խոսքերը սկսում են լքել պոեզիան,<br />ես դուրս եմ վազում բառախցերից,<br />և ամեն ինչ,<br />այդ թվում նաև երևույթները,<br />թվում է՝ ստվերներն են ժամանակի...<br /><br />Ես շոշափում եմ<br />պոեզիայի կամակորությունը<br />լեզվիս վրա,<br />ու նա՝ մերկացած բառերից,<br />շնչավոր հայացք է դառնում ամենուր...<br /><br /><em>Ի՜նչ շոգ է արդեն. այսքա՛ն պոեզիա՞...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-5940712145261688940?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-30088802448214556692010-02-18T18:02:00.002+04:002010-02-18T18:07:47.383+04:00Իմ բանարարումը երկնաքար է։<br />Քչերը գիտեն գոյության մասին,<br />բայց երբ հայտնվում է՝<br />ավերում է՝<br />և՛ լավ, և՛ վատ իմաստներով...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3008880244821455669?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-68374733198617300782010-02-18T18:00:00.003+04:002010-02-18T18:33:56.965+04:00(<em>Նվիրում եմ ոչ ոքի կամ քչերին, ովքեր կհավատան</em>...)<br /><br />Քո շուրջը որքան լուսավոր է,<br />դու այնքան քիչ բան ես նկատում...<br /><br />Դու կծկվում ես՝<br />այս տապին մրսելուց,<br />և քեզ զայրացնում է ժամանակը<br />լպստելով։<br /><br />Դու քրտնում ես՝<br />շոգելով այս ցրտին,<br />քրտնում ես ինքդ քո մտքերից,<br />և քեզ չի հերիքում օդը՝ անշարժացած,<br />որովհետև քո իսկ ձգողականությունից<br />օդը անշարժացել է վրադ։<br /><br />Դու քարանում ես զարմանալուց հոգնած,<br />և ձեռքերիդ անսպառ ուժը դառնում է ծանրություն քո ձեռքերին<br />և հասկանում ես՝<br />որքան մութանում է շուրջդ՝<br />դու սկսում ես ավելին հասկանալ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6837473319861730078?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-41383256845038126942010-02-17T13:47:00.003+04:002010-04-09T10:22:34.066+05:00(<em>Իմ գրվածքները բանարարումներ են,<br />իսկ ես՝ բանարար</em> ...)<br /><br />Ես անընդհատ ուզում եմ բանաստեղծություններ գրել,<br />թեկուզ՝ ազդված ուրիշներից,<br />անգամ նրանցից, որոնց պոեզիան չեմ ընդունում,<br />թեկուզ՝ բարկացած,<br />թեկուզ՝ խեղճացած,<br />թեկուզ՝ անսեր<br />և թեկուզ՝ և այլն...<br />Բանաստեղծութունը և բանաստեղծություն գրելը<br />շատ գեղեցիկ բան է,<br />թերևս՝ աշխարհի ամենագեղեցիկ բանը,<br />թերևս՝ ամենաանկեղծը,<br />թերևս՝ ամենատաքը,<br />և էլի՝ և այլն...<br />Ես անընդհատ ուզում եմ բանաստեղծել,<br />չնայած՝ լինում է, որ չեմ կարողանում,<br />չնայած՝ հաճախ ալարում եմ,<br />չնայած՝ պատահում է, որ գրածս թույլ եմ համարում<br />և արդեն ասված,<br />և էլի այլն...<br />Բայց պատահում է նաև, երբ կարդում եմ<br />իմ գրած բանաստեղծությունները<br />լինում է՝ ծիծաղում եմ,<br />լինում է՝ հոնգուր-հոնգուր լացում եմ,<br />լինում է՝ պատռում եմ,<br />և այլն, և այլն...<br />Գրածներս լինում են տարբեր.<br />նույնիսկ՝ անիմաստ,<br />կամ ավելի շուտ՝ միայն ինձ հասկանալի,<br />նույնիսկ՝ մի տողում հազար իմաստով,<br />նույնիսկ՝ հանգով,<br />նույնիսկ՝ ցաք ու ցրիվ,<br />նույնիսկ ևալյններ...<br />Ես բանաստեղծություններ եմ գրում<br />մտքումս,<br />թղթին,<br />բանավոր,<br />լուռ,<br />կամ ահա այսպես...<br />Ես բանաստեղծություններումս կարևորում եմ<br />հաճախ՝ վերնագիրը,<br />հաճախ՝ սեղմութունը,<br />հաճախ՝ չասվածը,<br />հաճախ՝ զգացումների հաճախականությունը,<br />հաճախ՝ բուն իմաստից շեղված այլևայլությունները...<br />Իմ գրած բանաստեղծությունները հիմնականում<br />սևագրեր են, որոնք երբեք չեմ մշակում,<br />մի շնչով արված գրառումներ են,<br />ու այն են՝ ինչ ես եմ ուզում գրել...<br />Ես անընդհատ ուզում եմ բանաստեղծություններ գրել,<br />հետո՝ էլի գրել ուրիշ բանաստեղծութուններ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4138325684503812694?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-83607510339500599602010-02-16T10:33:00.000+04:002010-02-16T10:36:43.426+04:00(<em>հատված <strong>«Հանգավոր խառնաշփոթ»</strong> սյունակից</em>)<br /><br />Քեզնով որքա՜ն մութ եմ սրբել,<br />դու դեռ լույս ես մնացել,<br />որքա՜ն մեղք եմ վրադ բարդել,<br />դեռ կողքիս ես մնացել։<br /><br />Հարբել ենք մենք միասին,<br />կյանքից, սիրուց, արևից,<br />բայց իմ վհատ պահերին<br />դու միշտ սթափ ես մնացել։<br /><br />Քեզ հետ որքա՜ն հոգս եմ քաշել,<br />դեռ աշխույժ ես մնացել,<br />որքա՜ն սառն եմ հետդ վարվել,<br />էլի տաք ես մնացել։<br /><br />Չարչրկել ենք մենք միասին<br />որքա՜ն անքուն գիշերներ,<br />բաց ինձ համար դու դեռ ասես<br />դարձյալ կույս ես մնացել։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8360751033950059960?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-53807270335024688552010-02-15T11:52:00.000+04:002010-02-15T11:53:09.997+04:00(<em>ընտրված են միայն անհասկանալի հատվածները</em>)<br /><br />... և գրկելս անխուսափ էր<br />ու ժպտալս՝ համպատրաստի...<br /><br />... և գրկելդ անպատրաստ էր<br />ու ժպիտդ՝ հանկարծակի...<br /><br />... անթևանցուկ քիչ քայլեցինք<br />և շուտ հասանք նոր գրկումի...<br /><br />... ես քեզ՝ Բարև<br />դու ինձ՝ Արև<br />և ամենը ամփոփված էր...<br /><br />... անխուսափ ու արտասովոր<br />երկու ժպիտ անհամառոտ<br />և նույն բախտով ամփոփագիր<br />մեկը մյուսով երկարեցին...<br /><br />... երկու ժպիտ՝ իրար կարոտ,<br />և նույն բախտով ծիծաղագիր...<br /><br />... համպատրաստի,<br />հանկարծակի,<br />արտասովոր<br />և պարտադիր...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-5380727033502468855?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-46170603515849433392010-02-11T18:10:00.002+04:002010-02-11T18:15:14.993+04:00(<em>հատված</em> <strong><em>«Հանգավոր խառնաշփոթ»</em></strong> <em>սյունակից</em>)<br /><br />Թիթեռաճախր են տալիս արցունքներս<br />բախտիս կատարներին հեռագնա...<br /><br />«Կյանքը ուլունքաշար է առավոտների՝<br />փայլուն որպես մայրամուտից եփված շիլա<br />ու հնացած ոսկեդրամ՝<br />կույս աղջկա պայուսակում պառավ տատի։<br /><br />Կյանքը նորածնի ձայնից մանված<br />անիրական երգ է պարապ հոգեվարքի<br />և հարբածին չհերիքող<br />վերջին բերքն է դատարկ շշի։<br /><br />Կյանքը կյանքի մասին ժամանակ է՝<br />գիտնականի բլոկնոտում գրված<br />ու սիրահար մի պատանու կոչական է<br />անունից զատ իր սիրածին դիմելու համար...»։<br /><br />... Արծվալող են տալիս ժպիտներս<br />բախտիս երկինքներում անվերնագիր...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4617060351584943339?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-5603511368677211842010-02-03T10:49:00.002+04:002010-02-19T14:47:39.406+04:00Փոքր ժամանակ<br />մտքումս հեքիաթներ էի հորինում<br />ու թողնում կիսատ...<br /><br />Հիմա իմ գրածները<br />այդ հեքիաթների ամփոփումների<br />հեռագրերն են ։<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-560351136867721184?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-68940827222094713552010-02-03T10:42:00.000+04:002010-02-03T10:49:05.415+04:00Ուզում եմ ամեն պահ<br />որսալ իմ այն տրամադրությունը,<br />երբ ներող ու բարի միայն ժպտում եմ՝<br />գոհ եմ ու անչար։<br />Եվ լռում եմ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6894082722209471355?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-86331970155129585752010-01-27T16:58:00.000+04:002010-01-27T16:59:01.112+04:00* * *<br /><br />Ես զգայուն մարդ եմ։<br />Եվ այնպես է դասավորվել,<br />որ ամենից շատ ես զգում եմ ինձ...<br />Բայց պահեր են լինում,<br />որ ինձ էլ չեմ զգում.<br />ուրեմն չեմ զգում ոչինչ։<br /><br />* * *<br /><br />Իմ հոգին<br />ոչ թե իմ մեջ է,<br />ինչպես ասում են՝ որովայնի մոտ,<br />այլ ես եմ նրա որովայնի մեջ.<br />նա զկռտում է,<br />ես եմ ցնցվում...<br />...և մեծանում է տարողությունը,<br />որտեղ լողում են երազանքներս...<br /><br /> * * *<br /><br />Իմ բախտը երբեմն բերում է։<br />Եվ բերում է հիմնականում երկնքից։<br />Հիմնականում երազանքներ է բերում,<br />որոնք ճանապարհում եմ երջանկության հետ։<br /><br /> * * *<br /><br />Իմ երջանկությունը բուդիստ է՝<br />մեդիտացիայի դիրքով.<br />նա իմն է լիարժեք,<br />բայց միշտ կենտրոնացած է իր վրա։<br /><br /> * * *<br /><br />Ամեն օր կյանքը ականջիս<br />ճիշտ ապրելու դասեր է քչփչում,<br />և ես ամեն օր դասը չեմ սովորում<br />ու գնում եմ ապրելու...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8633197015512958575?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-6137552670800086992010-01-27T16:57:00.000+04:002010-01-27T16:58:13.176+04:00Եթե արտասվում եմ,<br />արցունքիս կաթիլը<br />աչքիցս միանգամից ցած է ընկնում՝<br />առանց այտովս հոսելու...<br /><br />Եթե ծիծաղում եմ,<br />արցունքիս կաթիլը<br />ձայնիցս չորանում է՝<br />առանց այտովս հոսելու...<br /><br />Եթե լռում եմ՝<br />պատմում եմ<br />կամ լացիս,<br />կամ ծիծաղիս մասին՝<br />առանց այտ-արցունք շարադասութան...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-613755267080008699?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-54623862644826589472010-01-13T12:26:00.001+04:002010-01-13T12:26:29.555+04:00Ինչ-որ հաշվարկով<br />յուրաքանչյուր օր նոր տարվա սկիզբ է...<br /><br />Այս տարի սպասվում են<br />բազմաթիվ երազանքներ՝<br />իրենց իրագործման բազմաթիվ եղանակներով։<br />Սպասվում է նաև կլիմայական փոփոխություններ՝<br />Իբր արևը ծագելու է ավելի շատ,<br />քան մնացած ժամանակներում,<br />և մթնոլորտային տեղումները<br />լինելու են սովորականից սպասված։<br /><br />Բոլոր մինչև վերջ անհաշվելի հաշվարկները<br />ցույց են տվել,<br />որ մարդիկ այս տարի ամեն ինչից շատ<br />մարդկայնության կարիք են զգում,<br />և այդ պահանջարկը հարուցել է<br />բազմաթիվ հետաքրքիր առաջարկներ,<br />որոնք դուք ինքներդ կարող եք ձևակերպել...<br /><br />Հատուկ հաշվարկներ<br />և նկատառումներ պետք չեն,<br />որ խոստովանենք մեր սերը նրանց՝<br />ում սիրում ենք...<br /><br />Յուրաքանչյուր օր<br />նաև ամփոփումն է<br />ինչ-որ հաշվարկով արված<br />տարվա ավարտի...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-5462386264482658947?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-230157955173276692010-01-11T10:19:00.002+04:002010-01-11T10:23:40.911+04:00Սենյակիս առաստաղին<br />մի կտոր պոեզիա աննկատ նայում է ինձ։<br />Ես նրա հետ հուզվում,<br />նրա հետ ծիծաղում<br />ու ժպտում եմ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-23015795517327669?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-67299820788560555702010-01-11T10:18:00.000+04:002010-01-11T10:19:15.603+04:00Շնորհավորում եմ<br />բոլորի Նոր Տարին<br />ու շնորհավորանքս սկսում եմ<br />տատիս աղոթքի հիմնական տողերով.<br />«Թող մարդկանց բոլոր բարի ցանկությունները կատարվեն,<br />հիվանդներն առողջանան,<br />սովածները կշտանան,<br />ծարավածները հագենան,<br />անտունները տնավորվեն,<br />հեռվում գտնվողները վերադառնան,<br />աշխատանք չունեցողները ունենան աշխատանք,<br />մրսածները տաքանան...»<br /><br />Թող աշխարհի բոլոր մանուկները<br />ծնող ունենան<br />և թող դա հնարավոր լինի միշտ,<br />թող բոլոր մարդիկ ժպտան<br />և թող դրա համար հիմնավոր պատճառներ լինեն այսուհետ,<br />թող խաղաղություն լինի անընդհատ<br />և թող դա սովորական բան դառնա աշխարհում,<br />թող սեր լինի...<br />ու էլի տատիս աղոթքի<br />իմ ցիտած տողերը<br />դառնան ամենքի ցանկությունը...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6729982078856055570?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-22501730132619555442010-01-11T10:17:00.000+04:002010-01-11T10:18:41.720+04:00Պատկերացրեք,<br />որ դուք կանգնած եք<br />մի հսկա ու իսկական եղևնու առաջ։<br />Պատկերացրեք գոնե մեկ իսկական Ձմեռ Պապիկ,<br />ով հսկա սահնակով երկնքում սահում է:<br />Պատկերացրեք, որ սահնակի հետագծով<br />կենդանացած տիկնիկների պարող շարք է ձգված։<br />Պատկերացրեք, որ Ձմեռ Պապիկի ձեռքին մի պարկ կա,<br />որտեղ չգիտես ոնց՝<br />տեղավորված են<br />Ձմեռ Պապիկին հավատացող<br />աշխարհի բոլոր երեխաների համար խաղալիքներ։<br />Պատկերացրեք որ ձյան փաթիլները<br />տեղում են այնպես գեղեցիկ,<br />ինչպես մուլտֆիլմերում է։<br /><br />Ես էլ պատկերացնեմ,<br />որ դուք ժպտում եք...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2250173013261955544?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-33236630524633530512009-12-29T15:59:00.006+04:002009-12-29T16:07:51.280+04:00Պատահել է, որ Ես ձեզ<br />ինձնից առաջ եմ տեսել<br />և միշտ ձգտել եմ առաջ...<br />Հազար փառք ձեզ,<br />որ ձեզ այդպես եմ տեսել.<br />ձգտումս պահ ել եք անավարտ...<br />Ոչինչ, որ խաբնվել եմ,<br />ոչինչ, որ թվացել է։<br />Մեկ անգամ էլ փառք ինձ,<br />որ խաբկանքն ինձնով արդարացվել է...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3323663052463353051?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-28240922228863854382009-12-24T16:10:00.003+04:002009-12-24T17:34:57.186+04:00<span style="font-size:78%;"><em>«Անընդհատ պոեզիա՜, պոեզիա՜... </em></span><br /><span style="font-size:78%;"><em>Պոեզիան երբեմն միջոց է պոեզիայից առանձնանալու...»</em></span><br /><span style="font-size:78%;"><strong>Անհայտ Գրող</strong></span><br /><br />Ես շատ եմ գրել<br />հույզով լի բանաստեղծություններ,<br />որտեղ ջանադրաբար տեղավորել եմ<br />գեղեցիկի, բարու մասին<br />իմ տարբեր պատկերացումները...<br /><br />Մի անգամ քննադատն ասաց,<br />որ լավ չեմ գրում։<br />Զարմացա, զայրացա ու քֆրտեցի։<br />Հետո զայրույթս մի քիչ<br />հանձնեցի նաև թղթին...<br />և երբ նա էլի կարդաց<br />ասաց, որ հիմա իբր ավելի լավ եմ գրում...<br /><br />Ավելի զարմացա<br />ու հիասթափված այդ հիմար ճաշակից՝<br />թքեցի...<br />չգիտեմ, թե ում կպավ,<br />բայց ահա էլի նա.<br />-Այ սա ուրիշ, հիմա հիասքանչ ես գրում...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2824092222886385438?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-76788277143413582662009-11-21T12:48:00.000+04:002009-11-21T12:50:21.316+04:00Չեմ հիշում՝<br />փոքր ժամանակ աշուն սիրե՞լ եմ<br />թե՞ ոչ,<br />բայց թվում է,<br />որ եղել է մի տարիք,<br />երբ աշունը պատկերացրել եմ<br />անձրևոտ երեկոներով,<br />կիսաթաց մայթերով,<br />անգլխարկ տղամարդկանցով,<br />մի ձեռքով քամուց շրջազգեստի փեշերը պաշտպանող,<br />իսկ մյուս ձեռքը գլխներին պահած,<br />որ սանրվածքը չխառնվի,<br />փողոցները կտրուկ կտրող կանանցով,<br />ապակիները նախատեսվածից ավել բարձրացրած<br />և անցորդներին արհամարող ավտոմեքենաներով,<br />չգիտես ինչու՝ կիսալույս պատուհաններով շենքերով,<br />երկնքից եկող աշնանային ձայնագրություններից<br />վախից լացը կտրած երեխաներով,<br />կամ մոր կրծքին ավելի կիպ կպչող երեխաներով,<br />իմ մաշված շալվարով<br />ու նոր բաճկոնով,<br />վաճառվող անձրևանոցների անորակության մասին փնթփնթացող<br />հարևաններիս բողոքներով,<br />մեր դռան շորի ցեխոտվածությամբ,<br />առանց հաց ու պանիր խմվող թեյով,<br />երիտասարդների սիրահարվածությունների քչացմամբ...<br />և այլն... այլն...<br />Ու թվում է,<br />որ այդ տարիքում ես էլի շատ բան եմ հասկացել,<br />որ կարողացել եմ հասկանալ,<br />որ աշունը կապ չունի,<br />ու որ մարդիկ, որ էլի ուզենան,<br />էլի կլինեն նույնը<br />ու խնամքով չեն կապի կենցաղը տրամադրության հետ...<br /><br />Հիշում եմ, թե էլ ինչեր եմ պատկերացրել<br />չարաճճի խոհեմությամբ<br />ու քմծիծաղում՝<br />թե ինչ լավ էր,<br />որ շատ բաներ էլ չեմ հասկացել...<br /><br />Փոքր ժամանակ աշուն սիրե՞լ եք...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7678827714341358266?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-63473531850934392352009-11-16T13:01:00.005+04:002009-11-21T12:51:06.389+04:00<em>(Սա գրում եմ միմիայն ինձնից գոնե ուսունյոթ տարով մեծերի ու հարյուր տասներկու տարով փոքրերի համար)</em><br /><br />Մտքիս ոնց որ գրելու բան կա,<br />բայց չեմ հասկանում ինչ...<br /><br />Ուսումնասիրությունները ցույց չեն տվել, որ եթե չլիներ էս անտեր պոեզիան,<br />ավելի լավ կլիներ ոմանց համար...<br /><br />Բայց ես շարունակում եմ մտածել<br />զանազան բաների մասին։<br />Օրինակ՝ օժանդակ բայը<br />է-ով կամ ա-ով գրելու տարբերութան մասին<br />և ուղղագրության ստեղծման,<br />Խաչատուր Աբովյանի այն խոսքերի մասին,<br />որ գրաբարը կատարյալ լեզու է,<br />բայց և մեռած...<br /><br />Չեմ սիրում խոսել և մտածել հայրենասիրություն մասին.<br />հայրենիքը սիրելուց առաջ և հետո<br />ո՛չ դրա մասին խոսել է պետք, ո՛չ էլ մտածել...<br />Բայց որոշ բաներ անցնում են մտքովս,<br />Օրինակ՝ ինչու՞ ա<br />հայրենասիրությունը արտահայտվում<br />Արարատ սարի,<br />դուդուկի,<br />ծիրանի,<br />լավաշի,<br />խաղողի նմանությամբ պատրաստված գինու շշի,<br />պոպոկի մուրաբայի<br />ու էլի տենց բաների մեջ...<br />Ինչու՞ են աշխարհով մեկ սփռված հայերը<br />գլոբալ առումով կարոտում հայրենիքը,<br />բայց չեն գալիս Հայաստան,<br />նամանավանդ ոչ ոք չի խանգարում...<br />Լավ..., չեմ սիրում խոսել սենց բաներից,<br />դու էլ չես ուզում կարդալ սենց բաներ...<br /><br />Հետո մտածում եմ կրոնի մասին...<br />Բայց քիչ եմ մտածում,<br />որովհետև այդ ժամանակ<br />ներսումս տուրուդմբոց ա սկսվում<br />ու գլխացավս բռնում ա...<br /><br />Հա՜... ի՜նչ ասես չի անցնում մտքովս...<br />Մտածում եմ, որ<br />շա՜տ լավ կլինի, որ թարգեմ ծխելը,<br />չնայած մի ժամանակ գրել էի,<br />որ ծխելը, գրելը ու սիրելը չեմ կարող թողնել,<br />բայց հիմա մտածում եմ,<br />որ լավ բան չեմ արել,<br />որ ծխելը բերել խցկել եմ առաքինությունների կողքին.<br />ծխելը հանեցի, վերջ։<br />Ու էս մասին էսքան խոսեցի,<br />որ ծխելը հանեմ...<br /><br />Իսկ գրելու մասին էլ ի՞նչ ասեմ,<br />եթե հենց էս գրելս լրիվ գրելու մասին ա։<br />Սիրելն էլ էլ չեմ ասում,<br />որովհետև գրածներիս մեծ մասը հենց դրա մասին են,<br />չնայած վստահ եմ, որ գրելուց սիրելս չի ավելացել,<br />բայց վստահ չեմ, որ չի ավելացել իմ հանդեպ սերը...<br /><br />Էս անտեր պոեզիան, որ չլիներ<br />ի՞նչ էիր անելու, որ ինձ ճանաչեիր...<br /><br />Գիտե՞ս, նոր մտքովս անցավ,<br />որ իմ պոեզիան առանձնապես<br />մեծ բան չի.<br />այն նման ա բառատունկի, մտքատունկի...<br />Բայցևայնպես բոլորդ վստահ եք,<br />որ առանց ծառատունկի չի լինում այգի, անտառ...<br /><br />Մտքիս ոնց որ գրելու բան կար,<br />դրա համար էլ էսքանը գրեցի,<br />թե չէ սա պոեզիա չի...<br /><br />Գիտե՞ս,<br />ես էլ եմ ուզում երբեմն ազատ խոսել,<br />քո նման,<br />առանց պոեզիայի...<br /><br /><em>... միշտ շարունակելի</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6347353185093439235?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-30019947513454289562009-11-16T12:24:00.002+04:002009-11-16T17:46:02.023+04:00<em>(Պիես բարդ գործողությամբ<br />մշտապես զբաղված պարապության<br />կամ որ նույնը չէ՝<br />պարապ զբաղվածության հարատևության մասին)</em><br /><br />Անհաշտությանս<br />և իմ միջև<br />անսկիզբ ու անավարտ ձգված է<br />տրամադրություններիս լայն պողոտան,<br />որտեղով առանց երթևեկության որևէ կանոնների<br />սրընթաց անցնում են ամենատարբեր հիշողություններ<br />և որոշ՝<br />շոշափելու աստիճան պատկերավոր երևակայություններ...<br />Փողոցը գրեթե մայթեր չունի.<br />պարզապես քմծիծաղիս լայնությամբ<br />փոշոտված մի երիզ,<br />որտեղով ոչ ոք և ոչինչ չի անցնում,<br />դարձել է մայթի պես անցուղի,<br />որտեղ կանգնելը անվտանգ չէ,<br />բայց անհարմար էլ չէ...<br /><br />Ես ձեռքով ծուլորեն հասկացնում եմ անհաշտությանս,<br />որ հանկարծ չանցնի փողոցը,<br />բայց մտքումս բացահայտ երազում եմ՝<br />ու՜ր էր թե մեռներ, պրծնեի...<br />Բայց նա խելացի է բավականին<br />և գիտի, որ ամենակուշտը սնվում է ինձնով<br />և չի էլ փորձի անզգույշ անցնել փողոցը...<br /><br />Անհաշտությունս անհամբեր է ինձնից առավել<br />և չի էլ մտքով անցկացնում,<br />որ թողնի հեռանա ինձանից...<br />Եվ այսպես երկուսս շարունակ<br />փողոցի հակառակ կողմերում<br />ուշադիր զննում ենք մեկմեկուս վարմունքը՝<br />կորզելով առիթներ հետագա վեճերի...<br /><br />Նա՝ ջլուտ, վայրենի, կամակոր,<br />ես՝ շտապող, անհամբեր...<br /><br />Չեմ լսում էլ ոչինչ, ոչ ոքի։<br />Երևի ներքին ձայնս էլ աղմկի,<br />չեմ լսի։<br /><br />Ձեռքերս խոթում եմ<br />զանազան իրերից դատարկված<br />ու հենց նոր ծակծկված շալվարիս գրպանները<br />ու առանց հայացք նետելու անհաշտությանս հեռանում եմ<br />ու մոտենում բարությանս հրապարակի շատրվաններին...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3001994751345428956?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-51558971684896501062009-10-15T15:14:00.005+05:002009-10-16T16:29:55.203+05:00<div align="left">(Պատառիկներ զգացմունքներիս կենսագրական ակնարկներից)<br /><br />«<em><span style="font-size:85%;">Կան րոպեներ, երբ ինչպիսին էլ լինի մարմնի դիրքը, հոգին ծնկաչոք է</span></em>»<br /><span style="font-size:78%;">Վ. Հյուգո<br /></span><br />* * *<br /><br />Աստված քեզ պարտք էր<br />ու ինձ տվեց քեզ՝<br />առաջդ ծնկած, գլուխս գոգիդ դիրքով...<br />Քեզ մնում էր<br />անփութորեն խաղալ գանգուրներիս հետ<br />ու անպատմելի քնքուշ մատներով<br />քնքշություն բերել<br />անփույթ մտքերիս,<br />բայց դու նաև գրկեցիր գլուխս<br />ու նույն մատներով շոյեցիր ծնկներիս հիշողությունը...<br /><br />Կամ Աստված,<br />կամ ծնողներդ,<br />կամ անցածդ ճանապարhը,<br />կամ բոլորը միասին՝<br />քեզ տվել են իմ որոշ չար արարքները ներող<br />անսահման բարի մի սիրտ...<br />Քո սիրտը ընդունակ է բաբախել անգամ<br />քո աջ կրծքավանդակում,<br />եթե իմ ձախ կողմում ես գտնվում...<br /><br />* * *<br /><br />Աստվածները աղոթել են մորս համար,<br />ով մի օր առանց տատանվելու<br />վաճառեց իր միակ ամուսնական մատանին,<br />որ Ես ձմռանը կոշիկ ունենամ...<br />(Թեև քայլելս իզուր է եղել.<br />Ես այդ ժամանակ տեղում դոփել եմ)<br />Աստվածները,<br />մորս համար նախատեսված աղոթքի մեջ<br />չեն մոռացել ճակատագրել,<br />որ հորս աչքերի կանաչով<br />Ես օրհնված լինեմ<br />ու գարուն լինի միշտ սրտումս,<br />Երբ հայրս չլինի...<br /><br />Ես երազելու ու հեքիաթելու խելառ եմ,<br />բայց իրականում մի անգամ<br />ծննդյանս օրը հայրս երազումս<br />բռիս մեջ մի աղջկա ձեռք է դրել,<br />հետո մյուս ձեռքով ծալել է ձեռքս,<br />որ ամուր պահեմ...<br />Ներիր, եթե ուղիղ իմաստով եմ ամուր պահելը հասկացել<br />ու երբեմն ցավեցնում եմ անպատմելի քնքուշ մատներդ,<br />որոնք քո մոտ եղածներից ամենաշատն են իմը...<br /><br />* * *<br /><br />Երբ դեռ տասներկու տարեկան չկայի,<br />ինձ համար ամանորի գիշերը<br />շատ վճռական ու քնքուշ մի պահ էր...<br />Ափերդ համբուրելը ու համբուրելուց առաջ<br />Այդ մասին քեզ ասելը<br />նման մի բան է ինձ համար...<br /><br />Ես իմ բոլոր նախադասությունները երջանկության մասին<br />սկսում եմ քո անունով<br />այն պահից ի վեր,<br />երբ զգացի, որ<br />մեր ճակատագրերը երկվորյակներ են...<br /><br />Աստված քեզ պարտք էր<br />ու ինձ տվեց քեզ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-5155897168489650106?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-71356283447608213972009-10-01T18:25:00.005+05:002009-10-01T18:41:24.635+05:00Աշունն առաջինը ես զգում եմ<br />սիրուհուս հետ հանդիպումների կրճատմամբ,<br />որովհետև նա մրսկան է,<br />իսկ մենք շատ ենք սիրում<br />ձեռք ձեռքի բռնած պարապ զբոսանք,<br />որը երբեմն ես լցնում եմ իմ անօգուտ դատողություններով<br />գրականության և մեր ծանոթության հանգամանքների մասին:<br />Հետո զգում եմ աշունը ոտքերով.<br />որովհետև ոտքերիս էլ միակն են,<br />որոնց չի օգնում սրտիս ջերմությունը,<br />հետո` հագուստս ընտրելու դժվարությամբ<br />ու առավոտյան դժվար արթնանալուց:<br />Այս ամենի հետ համընթաց`<br />հասցնում եմ զգալ աշունը նաև<br />Գունային փոփոխությամբ,<br />որի համար` սուտ կլինի, եթե ասեմ` խենթանում եմ,<br />բայց ճշմարիտ է, որ<br />դաստիրակվում է գեղագիտական ճաշակս:<br /><br />Աշունն իմ գոյությանը շատ լուրջ է վերաբերում<br />և լրջորեն զբաղվում է երևակայութունս հմտացնելով:<br /><br />Աշունը յուրահատուկ հոտ ունի,<br />որը ես զգում եմ կեսգիշերից հետո<br />աստղերին նայելիս,<br />երբ կեսօրին, աշնան համառությունից<br />իմ շոյված տրամադրությունը, դատարկ է:<br /><br />Իմ աչքերի գույնը ստացվել է աշնան մակարդումից...<br /><br />Աշունն առաջինը ինձ է զգում իմ առաջնեկության պատճառով,<br />որովհետև բացի ամեն ինչից,<br />երբ աշունը եկել է,<br />ես արդեն ծնված եմ եղել...<br /><br />* * *<br /><em>Ես աշունը սիրում եմ բաց աչքերով<br />և բավականին մեծ պատասխանատվությամբ,<br />որովհետև<br />աշունն իր բովանդակությամբ շատ է նման<br />ժպիտը զսպած մերկացող կնոջ:<br />Ես աշունը ուշադիր եմ սիրում…</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7135628344760821397?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-79087843299219323232009-09-19T16:22:00.000+05:002009-09-19T16:23:00.257+05:00Բախտը համառաբար առաջանում է:<br />Ես նրա թևից անընդհատ քաշում եմ աջ,<br />իսկ նա արհամարում է ինձ,<br />բայց չի կարողանում<br />անտեսել ուժս:<br />Ես նախատում եմ նրան,<br />որ երբ ուզել եմ քայլի,<br />նա քնով է տարվել:<br />Ես գոռում եմ նրա<br />աջ ականջի տակ,<br />որ ուղիղ աչքերիս նայի`<br />թափ տալով արևից գունաթափ<br />նրա վերնաշապիկը,<br />իսկ նա գլուխն է քորում<br />և մտածում է, թե ոնց լռեցնի ինձ:<br /><br />Բախտը հոգնել է մենակ<br />Ու հիմնականում հանուն ուրիշների քայլելուց:<br />Նրա երկու քունքերին էլ<br />նույնանման կայծակնաձև սպիեր կան,<br />ձախ բազուկին կրում է<br />քարե թևնոց`<br />հին աշխարհի մասին<br />բանավոր արձանագրություններով,<br />աջ ոտքը ցավում է<br />ժամանակակից գիտությունների մասին<br />ամեն օր թարմացվող դաջվածքներից:<br />Ընդհանուր առմամբ<br />նրա հագուստն ու պարագաները<br />նպաստավոր չեն<br />ճանապարհորդի և կենվորի համար,<br />բայց արի ու տես, որ համառում է:<br /><br />Մի պահ կանգնում ենք:<br />Նա ձանձրացած իմ անհնազանդությունից<br />լուռ նայում է ինձ`<br />հայացքին տալով խիստ անհետևողական արտահայտություն<br />ու սպասում հրահանգիս:<br />Ծոցիցս դուրս եմ քաշում<br />ծննդյանս առթիվ նվեր ստացած<br />մանկությանս դատարկ ալբոմը<br />ու նա հասկանում է ինձ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7908784329921932323?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-39076342196219210852009-09-08T11:55:00.003+05:002009-09-08T12:27:21.058+05:002009 քաղաք,<br />Գարնան առաջին փողոց,<br />21 տուն:<br /><br />Հիմա Ես Քեզ<br />Նայում եմ այնպես,<br />Ինչպես տեսել եմ առաջին անգամ…<br /><br />Ու արցունքներս խնդուն<br />կարկտահարում են հոգուս քաղաքի<br />անփողոց մայթերին զբոսնող<br />բոլոր թափառիկներին…<br /><br />Ես ժպտում եմ,<br />իսկ ժպիտիցս երեք վայրկյան աջ<br />տեղ են զբաղեցրել<br />քո համբույրների նախամայրերը…<br /><br />Բայց դու ինձ չներես,<br />եթե Ես անընդհատ կրկնելով`<br />«Ես քեզ սիրում եմ» արտահայտությունը,<br />արժեզրկեմ այն:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3907634219621921085?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-46020369769407878612009-09-08T11:38:00.001+05:002009-09-08T11:41:31.925+05:00Դու լացիս ու ծիծաղիս<br />Համերաշխ հաստատություն,<br />Ջերմության ու զովության<br />Հաստատուն իմ հաշտություն:<br />Դու բախտիս կենսանվագ,<br />Ներդաշնակ իմ տևություն,<br />Բերկրանքիս ու բարկության<br />Օրհնազօծ թեթևություն:<br />Շնորհակալ թույլ տուր լինել,<br />Որ հետդ լաց եմ լինում,<br />Ու լացս դեռ կոկորդում<br />Շատ չանցած նորից ծիծաղում…<br />Շնորհակալ թույլ տուր լինել,<br />Որ չնչին կոպտությունս<br />Փշուր է դառնում գոգիդ,<br />Որ քեզ սառն եմ տալիս,<br />Դու ինձ ջերմություն ես մեկնում,<br />Որ քեզ այրում եմ, իսկ դու<br />Զովություն ես մաղթում:<br /><br />Եվ ներիր մի անգամ էլ<br />Ամենաշատը նրա համար,<br />Որ քեզ այս ամենի համար<br />Շնորհակալ եմ լինում:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4602036976940787861?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-87798612573931129812009-09-02T17:26:00.002+05:002009-09-02T17:31:23.987+05:00Բարև ձեզ,<br />դուք գտնվում եք<br />պատահականությունների սրտաբացության,<br />զուգադիպությունների սառնասրտության<br />և ժամանակի ու տարածության<br />տրամադրության ուղիղ կենտրոնում:<br />Ձեր ձախ կողմում ծուլորեն ձգվում են<br />ապագայի մասին ձեր պատկերացումները,<br />իսկ աջ մասում`վստահաբար ու աշխուժորեն<br />շարված են փաստերն ու հիմնավորումները<br />դրանց անհնարինության մասին:<br />Ձեր ետևում քրքջում են<br />ձեր բոլոր ձախողված պլանները,<br />իսկ առջևում հորանջում են<br />երազանքներն ու պատկերացումները<br />մերթընդմերթ պայծառացող ապագայի մասին:<br />Բայց քանի որ դուք հարմարվել եք ձեր այս դիրքին,<br />ապա խուսափում եմ հայտնել,<br />թե ինչ կա ձեր ներքևում,<br />որովհետև դա կավելացնի ձեր դողը,<br />որը կվաստակեք, երբ հասնեք այնտեղ,<br />որտեղից Ես սկսեցի այս անտանելի քչփորումը...<br />Բայց ամեն դեպքում<br />դուք ինքներդ որոշեք`<br />նայել վե՞ր, թե՞ ոչ.<br />դրանով է պայմանավորվելու`<br />ձեր դողից կփշրվեք,<br />թե՞ կշարունակեք մնալ կենտրոնում<br />իբրև կենսագոյության բաբախումների հերթական վկա...<br /><br />Ու քանի որ վերևում արդեն բարևել եմ,<br />ապա այժմ ինձ մնում է միայն ժպտալ,<br />ափերս շփել`մտածելու համար ժամանակ շահելով,<br />թարթել անթարթ աչքերս`<br />հակառակվելու համար ձեր զարմանքին,<br />խորը շունչ քաշել,<br />վերլուծել թթվածնի բաղադրությունը,<br />կրկին սրտապնդել ու շարունակել...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8779861257393112981?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-2529678764219717212009-08-03T09:59:00.000+05:002009-08-03T10:00:38.500+05:00Մի ամբողջ էջ լռություն եմ արտագրում<br />ու թարգմանում եմ ժպիտդ այստեղ:<br />Ես մի քանի անգամ աչքերիս տակով նայում եմ թարգմանությանս,<br />ստուգում<br />ու կրկին շարունակում եմ<br />չսկսածս ծիսակատարության չափածո հույզերը...<br /><br />Թերթում եմ հավատիս նվեր տվածդ հատորները...<br />Մաշվել են հատկապես էջադրման հատվածները...<br />ու երևի ցուցամատիս մատնահետքի հոտը ներծծել են խորը...<br />Անգիր գիտեմ շնչավոր ժպիտներդ բոլոր հատորների...<br /><br />Հիմա գնամ, կանչում ես...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-252967876421971721?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-31691730157428314012009-07-31T11:31:00.005+05:002009-07-31T11:39:58.359+05:00Զգացումներս անընդհատ բախվում են գիտակցությանս...<br />Բոլորովին նույնը լինելով<br />զգացումներս և գիտակցումս`<br />նրանց առճակատումից անջատվում է<br />նույն էներգիան<br />մեկից դեպի մյուսը...<br /><br />Գիտակից զգացողություն,<br />զգալու գիտակցություն,<br />գիտակցելու զգայություն...<br /><br />Զգացումներս և գիտակցությունս<br />հերթով տրոփում են`<br />լրացնելով մեկը մյուսին,<br />որ Ես արթուն մնամ<br />երբ Ես քեզ հետ եմ<br />և երբ դու ես ինձ հետ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3169173015742831401?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-64232832704566353062009-07-10T12:20:00.005+05:002009-07-10T12:39:46.151+05:00Ամենավերևը ցածր է ավելի,<br />քան ոտնաթաթերիդ ազնվությունը...<br /><br />Անգամ քայլելով<br />դու հասցրել ես<br />թռիչքիս ճամփան ուրվագծել<br />զույգ ափերիդ:<br />Համբուրում եմ ափերդ,<br />ճանաչում եմ համը...<br /><br />Ես միշտ շտապել եմ...<br /><br />Ես շտապել եմ,<br />որ բազմապատկեմ<br />հավատս սիրով...<br /><br />Աճապարել եմ,<br />որ չռված ափիցս<br />թափվող հույզերս<br />քո գոգին թափվեն,<br />ոչ թե ոտքերիս<br />ու քայլս առ քեզ չհետաձգեմ...<br /><br />Անգամ սպասելով<br />դու մոտեցար ինձ`<br />հետագծելով պարզություն ու միտք...<br /><br />Ամենաներքևում<br />Ես գլխապտույտ եմ ունենում այնպիսի,<br />ինչպիսին ունենում են միայն վերևներում...<br /><br />Ու որտե՞ղ եմ Ես...<br />-Արթնացիր, Լույս է...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6423283270456635306?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-84193755966069392092009-07-09T15:24:00.002+05:002010-01-29T10:07:35.649+04:00Դու ծնվելուդ պահին<br />արդեն ներել ես իմ բոլոր անփույթ արարքները…<br />Թույլ տուր քո փոխարեն<br />շնորհակալ լինել նախնիներիդ<br />նման շռայլ ժառանգության համար…<br /><br />Շնչելուդ պես հիշիր`<br />որ սիրում եմ քեզ:<br />Արտաշնչելուդ պես վանիր<br />հակառակ դեպքերը…<br /><br />Իսկ հիմա լռիր,<br />Չէ՞ որ ամոթ է հանկարծ ծիծաղել ուրախությունից<br />այդքան բարձրաձայն…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8419375596606939209?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-19912220594975024562009-07-02T16:12:00.011+05:002011-02-06T19:27:43.415+04:00Ասում էին թե.<br />Մկան մեզն էլ օգուտ է ջրաղացին:<br />Հիմա էլ ոմնաք այդպես են ասում:<br /><br />Հիմա հին օրերը չեն,<br />Հիմա ի՞նչ ջրաղաց,<br />Հիմա պտտվող երկրի<br />Պտույտից են խոսում:<br /><br />Իսկ Ես կարծում եմ,<br />Որ կան պտույտներ,<br />Որոնց իմ մեզը կարող է օգնել:<br /><br />-Երկի~ր, ուշադիր<br />Ու մի քիչ ավելի<br />Գեղեցիկ պպտտվի'ր.<br />Բանաստեղծ է միզում...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1991222059497502456?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-65533980982485640342009-07-02T11:39:00.005+05:002009-07-02T16:12:26.156+05:00Աշխարհը կառուցված է թվերի վրա,<br />Օրինակնե՞ր…<br />Խնդրեմ`<br /><span style="font-size:130%;">π</span>` 3.14…<br />√2` 1.41…<br />Ֆիբոնաչի շարքի ոսկե կտրվածք` 1.618…<br />Սրանք իռացիոնալ<br />Այն բարդ թվերն են,<br />Որոնք կան ամենուր,<br />Ինչը գեղեցիկ է…<br /><br />Ու էլի թվեր`<br />Շա~տ ու բազմազան…<br /><br />Ավելացնում եմ Ես ևս մեկը`<br /><span style="font-size:130%;">1</span>` բարդ ու պարզ մի թիվ`<br />Իմ ու քո կարգավիճակը…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6553398098248564034?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-69429678403107699412009-06-29T12:42:00.002+05:002009-06-29T12:51:36.677+05:00<em>Քիմիապես անլուծելի ու անպատասխան հանելուկ</em><br /><em>«Լուծում չունենալը նույնպես լուծում է»</em><br /><br />Դմբո', չալարես,<br />Բոլորը կարդա,<br />Յուրաքանչյուր բառ,<br />Յուրաքանչյուր տող:<br /><br />Յուրաքանչյուր բառ,<br />Յուրաքանչյուր տող<br />Ուշադիր կարդա'…<br /><br />Ես այն քչերից եմ,<br />Որ վրադ թքած չունեմ ,<br />Հաշվի առ այդ<br />Ու նկատի ունեցիր,<br />Որ քեզ համար եմ ասում`<br />Բոլորը կարդա…<br /><br />Յուրաքանչյուր բառ,<br />Յուրաքանչյուր տեղ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6942967840310769941?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-17973300944423607012009-06-25T17:35:00.001+05:002009-06-25T17:35:53.339+05:00<em>Քվանտային խաղիկ</em><br /><br />Դու՛,<br />Կոնկրետ դու՛,<br />Եթե իմ բանարարման վերնագրով<br />Իջնես խորը այնքան,<br />Որ հասնես տեղ,<br />Պետք է որ հասկանաս,<br />Որ բարձրացար այնքան,<br />Որքան կարող ես<br />Թույլ տալ ինքդ քեզ…<br /><br />Դու՛,<br />Էլի քեզ հետ եմ, հա՛,<br />Եթե քեզ կորցնես`<br />Իզուր ետ գալու<br />Ուղի չփնտրես:<br />Ձայն տուր ինքդ քեզ,<br />Կանչիր բարձրաձայն<br />Ու եթե լսես սեփական ձայնդ,<br />Ես այդժամ գուցե<br />Օգնեմ մեկ անգամ…<br /><br />Դու՛,<br />Շուրջդ մի նայիր,<br />Հենց նոր ասացի,<br />Որ քեզ հետ եմ հենց.<br />Դու՛,<br />Հիմա հասկացա՞ր,<br />Թե ու՞ր ես հասել…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1797330094442360701?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-34871334924241035652009-06-24T12:35:00.001+05:002009-06-25T13:31:08.467+05:00<em>Հայացքիդ ափից<br />Աչքերիդ մեղեդին խմեմ այս պահին<br />Ու բանաստեղծագուշակեմ առավոտները…<br />Ես քեզ գտա առավոտյան`<br />Բանաստեղծություն որոնելիս…</em><br /><br />Քեզնից անջատվող ամեն ժպտուն բան<br />Իմ առավոտների իրազեկումն է…<br />Ես քաջատեղյակ եմ<br />Աշխարհի բոլոր առավոտներից…<br /><br />Քո կանաչ աչքերի լուսե հայտարարը<br />Երջանկության շերտեր է թողնում<br />Քունքերիդ վրա…<br />Ես ճանաչում եմ քո ներկայությունը<br />Քիմքիս վրա<br />Իմ բոլոր արարքներում…<br /><br />Ուղիղը անվերջ կետերի բազմությամբ չի համալրվում,<br />Ու կորագիծն էլ ինչ-որ շրջանների շառավիղների խաչմերուկներում<br />Ծպտված մեկ այլ կորագիծ է…<br /><br />Ինչ-որ շա~տ ու կրկնվող բաներ,<br />(Ներառյալ այն,<br />Որ սիրահարվում եմ քեզ անընդհատ,<br />Չնայած արդեն սիրում եմ),<br />Պայմանավորում են<br />Ինչ-որ մե~ծ ու անվերջ երևույթի<br />Գոյությունը…<br /><br />Քո կանա~չ, կանա~չ, կանա~չ աչքերը<br />Իմ աչքերի մեջ անդրադարձումի լավագույն պահն են.<br />Քո կանա~չ, կանա~չ, կանա~չ աչքերը…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3487133492424103565?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-77423180084194089502009-06-16T12:29:00.001+05:002009-06-16T12:31:50.661+05:00<em>(Գարունն եկավ և ականջիս տակ անունդ ճչաց,</em><br /><em>Ես էլ որոշեցի այս մեղեդին պատմել քեզ…)</em><br /><br />Մեր ափերի հպման կետից<br />Սկսվում է շոշափողը<br />Երջանկության կորագծի<br />Ու ավարտվում<br />Մեր այտերի հպման դիրքում…<br /><br />Երբ դիպչում են երազներդ իմ ուսերին,<br />Այդ ժամանակ<br />Իմ ճախրանքը անխուսափ է<br />Իսկ վայրէջքս անկարևոր,<br />Որովհետև քո աչքերի դիտման կետից<br />Սկսվում է կորագիծը երջանկության…<br /><br />Ու քանի որ ամեն դեպքում<br />Հրճվանքդ ակնբախ է,<br />Շուրթիդ գոգին ես կարդում եմ ժպիտներդ<br />Ու թերթում եմ իմ ծիծաղով.<br />Որովհետև ըստ էության<br />Մեզնից անկախ,<br />Մեր ափերի հպման կետից<br />Սկսվում է շոշոփողը<br />Երջանկության կորագծի…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7742318008419408950?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-45859989359130577002009-06-11T14:15:00.003+05:002009-06-11T14:28:52.206+05:00Քո հայտնության քառակուսի հավասարման բանաձևով<br />Գոյանում է իմ ժպիտի կորությունը...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4585998935913057700?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-47244406640624890132009-06-03T13:19:00.005+05:002009-06-03T13:40:30.001+05:00Ես իմ բոլոր-բոլոր ապրումները շիտակել եմ<br />և քո առաջ պարզ եմ ինչպես որ կամ:<br />Ես իմ անցած ուղու<br />գալիք խաչմերուկները ծռել,<br />դեպի քեզ եմ թեքել,<br />Որ դու ինձ հետ իմը լինես,<br />ոչ թե լինես մոտս ու քեզ չզգամ:<br />Ես այսպիսինն եմ.<br />մի քիչ բոբիկ<br />ու զգում եմ հողի խնավությունն անգամ,<br />Գուցե շատ դեպքերում ճանապարհը հարթ է,<br />Կոշտուկներն են անցած ճանապարհիս<br />ինձ ցավ տալիս,<br />Բայց ես քո առաջ կրծքաբաց եմ,<br />ուր ոչ մի գլուխ չեմ թողել ննջի...<br />Ես քո առաջ կանգնած<br />ու ճակատով էլ եմ ժպտում քեզ<br />Ու պատրաստ եմ փոշի սարքել,<br />քամուն տալ վաստակներս էլ,<br />Միայն դու քեզ ազատ<br />ու ինձնով դու քեզ զգաս...<br /><br />Ես այսպեսինն եմ. բոլորանվեր քո լինելուն,<br />Եվ ուզում եմ ձեռքիս նման դու էլ իմը լինես այնպես,<br />Որ երբ ուզեմ աչքերս տրորել,<br />հապաղումը չզգամ...<br /><br /><em>Համբուրում եմ ափերդ...</em><br /><em>Քո ժպտալու համար շունչս ողնաշարի մասից 7 տեղից կկոտրեմ,</em><br /><em>Միայն թե հավատա...</em><br /><em></em><br /><em>Համբուրում եմ ափերդ...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4724440664062489013?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-24261507020186047892009-06-02T11:01:00.003+05:002009-06-02T11:07:03.752+05:00Ուրեմն այսպես...<br /><br />Տևածս կյանքի չափ<br />Փնտրելու համար<br />Ես ինքս ինձ պարգևատրեցի<br />Քեզնով:<br /><br />* * *<br /><br />Խոսքեր չեմ փնտրում<br />Քեզ պարգևելու.<br />Դրանից ավել<br />Մնացած բոլոր տևումներս<br />Քեզ եմ ընծայում:<br /><br />Ահա և այսպես...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2426150702018604789?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-35221577268817290332009-05-30T15:09:00.003+05:002009-05-30T16:28:21.518+05:00Թարմությունը ծափծփվում է<br />Ամեն առավոտ,<br />Երբ ուզում եմ արթնությունս<br />Հասցնել քեզ:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3522157726881729033?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-175626678865154072009-05-30T15:05:00.003+05:002009-05-30T15:09:11.496+05:00Շուռումուռ եմ տալիս գլուխս<br />Տարբեր կողմեր...<br />Կյանքը մեկընդմիշտ քաոս է...<br /><br />Գլուխս մարմնիս փորձում է տարուբերել...<br />Աշխարհը ու՞մ պոկված գլուխն է...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-17562667886515407?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-1149381388379777352009-05-30T15:00:00.002+05:002009-05-30T15:05:28.639+05:00Իմ խոսքը տձև է<br />Ու չեմ պատրաստվում<br />Օրինակներ բերել:<br />Իմ խոսքը վրան<br />Կարմիր պտեր ունի,<br />Ծիրանագույն զոլեր<br />Ու երկնագույն խոռոչ:<br />Իմ խոսքը երբեմն լայն է.<br />Երբեմն երկար:<br />Իմ խոսքի ծոպերը կոշտ են,<br />Արմատները գանգուր:<br />Իմ խոսքը մեղեդու սկիզբն է,<br />Օրինակներ էլի զլանում եմ բերել...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-114938138837977735?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-34680851799244905362009-05-25T20:35:00.000+05:002009-05-25T20:36:52.085+05:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3468085179924490536?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-81781054745525838722009-05-25T20:26:00.001+05:002009-05-25T20:26:37.298+05:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8178105474552583872?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-47132569188099584292009-05-25T20:25:00.014+05:002009-06-23T10:09:55.917+05:00<div align="center">...</div><div align="center">Ժպիտս ձախից աջ քո անունն է կարդացվում,<br />Աջից ձախ` դու պետք է կարդաս...<br />Ժպիտդ վերից վար հնչում է` Լույս,<br />Վարից վեր` Ես էլի եմ ժպտում…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4713256918809958429?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-39406469586851257872009-05-25T20:23:00.002+05:002009-05-25T20:25:11.122+05:00Գառներգը Երգ է Աստվածների հարսանիքներին...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3940646958685125787?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-41591438462414718272009-05-25T20:22:00.001+05:002009-05-26T16:26:00.808+05:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4159143846241471827?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-42984319108156654872009-05-25T20:21:00.001+05:002009-05-25T20:21:23.055+05:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-4298431910815665487?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-11342474072420356722009-05-20T09:11:00.001+05:002009-05-20T09:13:09.983+05:00<em>Սլավիկ Չիլոյանին<br /></em><br />Երեք սպիտակ վարդ<br />Բանաստեղծական այս խոնարհումով<br />Խոնարհում եմ քեզ…<br /><br />Ձեռքիս բարևը<br />Ես մեկնում եմ քեզ<br />Ու բարձր ասում`<br />Բարև բանաստեղծ:<br />Ոչ ոք չի լսում,<br />Բայց դու ժպտում ես<br />Ծիծաղախառը…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1134247407242035672?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-9726106870488173732009-05-19T17:23:00.002+05:002009-05-19T17:28:37.177+05:00<em>Պարույր Սևակին</em><br /><br />Նույն քո կռահած<br />Բիճերը դարի պոռոտաբերան<br />Հիմա անվանդ անուն են դնում…<br />Քո աղով համ են տալիս անհամին,<br />Բայց քո հետևից պախարակում են…<br />Դե ետ մնալուց նեղվում են,<br />Ոչի~նչ…<br /><br />Ատամանվիդ տակ<br />Ճզմում են իրենց`<br />Անունդ տալուց<br />Ու չե~ն հասկանում,<br />Որ մանրանում են…<br /><br />...Դե այդպիսին է<br />Քո իսկ կռահած<br />Բախտը բիճերի,<br />Դու էլ հո՞ գիտես…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-972610687048817373?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-80942386223174673962009-05-18T15:19:00.005+05:002009-05-18T15:22:38.825+05:00Եվ այս մեկ անգամ էլ<br />Ես իմ ծիծաղից<br />Բաժին եմ հանում<br />Ձեր բոլոր իմաստուն մտքերի վրա<br />Կյանքի ու սիրո ու նման տարբեր բաների մասին:<br /><br />Իսկ դուք հարցրե՞լ եք`<br />Թե կյանքը ինքը,<br />Ի՞նչ կարծիք ունի<br />Իրեն վերաբերող<br />Ձեր մտքերի մասին:<br /><br />Ես ծիծաղում եմ…<br /><br />Բանաստեղծությունս<br />Ձեզ խոցող խոսք է,<br />Ձեր արածի համար ձեր մեջ զղջում հարուցող,<br />Անիմաստությունը ձեզ ցույց տվող ուղեցույց:<br /><br />Ես ծիծաղում եմ…<br />Ու գուցե խոսքս ձեզ հունից հանի<br />Ու դուք կատաղեք.<br />Այն սուր է գուցե չափից առավել…<br /><br />Ծիծաղիր, կանցնի…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8094238622317467396?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-32866797229413047072009-05-13T13:50:00.000+05:002009-05-13T13:51:14.420+05:00Կույս երազահանում կարդացի,<br />Որ առավոտյան քեզ համար ժպտալս<br />Բազմանշանակ իմաստ ունի…<br />Ու թույլատվություն չհարցնելով`<br />Ինքս ավելացրի<br />Իրականացող հեքիաթների հանրագիտարանում,<br />Որ այդ իմաստը քոնն է…<br /><br />(Ժպտում եմ առավոտյան ժպիտով)<br /><br />Առաջին անգամ սերը ինձ չի հերիքում.<br />Պետք է ավելացնել<br />Ու անուն չտալ…<br /><br />Ուշադրություն,<br />Հենց հիմա զարմանում են այլոք…<br />(Դու ժպտում ես առավոտյան ժպիտով)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3286679722941304707?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-85786698603623904892009-05-13T13:32:00.003+05:002009-05-13T14:17:53.109+05:00Մեկ<br />Երկու<br />Երեք<br />Դե գնաց.<br />Սկսեցինք…<br /><br />Սիրում եմ առավոտյան շուտ արթնանալ,<br />Սիրում եմ սուրճի առաջին կումը ֆռթացնելով խմել<br />Ու չեմ սիրում, որ կողքից հանդիմանում են ֆռթացնելս:<br />Ես սիրում եմ սրտիս վրա քնել,<br />Գիշերն էլ եմ սիրում:<br /><br />Անհրաժեշտ եմ համարում<br />Սիրելուս մասին այս պատումը<br />Թողնել կիսատ…<br />Չաղավաղե՛ս:<br /><br />Հասանք այստեղ,<br />Հիմա դո՛ւ.<br />Մեկ<br />Երկու<br />Երեք<br />Դե սկսիր…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8578669860362390489?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-90381657279308771062009-05-11T14:28:00.002+05:002009-05-11T14:39:22.162+05:00<em>Երբ անունդ տալիս եմ, ինքս դառնում եմ հրճվանքի դողը…<br />Դու այն միակ ու եզակի կամրջակն ես, որը գործածվում է, երբ սերը որպես բացահայտիչ հաջորդում է անվանս…<br />Ահա և դու սիրուց առաջն ես ու ինձ հպվողը…</em><br /><br />Հեղինե,<br />Հենց սկզբում անունդ տամ<br />Ու հայտնեմ այն մասին,<br />Որ հիմա<br />Սերն այնքան այնքան է<br />Սերտաճել,<br />Այնպես ու այնչափ է<br />Մեծացել,<br />Որ ինքն իր գլուխը կորցնում է,<br />Երբ հնչում է անունդ`<br />Հեղինե…<br /><br />Հեղինե,<br />Ես այնքան ու այնպես եմ<br />Քեզ մտերմացել,<br />Այնչափ եմ մերձացել<br />Որ նույնիսկ հետդ լինելիս,<br />Ու հետդ լինելով<br />Կարոտը բազմանում<br />Ու բազմապատկվում է ավելի,<br />Հեղինե…<br /><br />Հեղինե,<br />Ես անսպառ բանաստեղծ ապրումի,<br />Աշխարհին սիրահար բանարար,<br />Վատնված անհաշիվ սերերում,<br />Թավալված կրքերում անիմաստ,<br />Հիմա նոր մղումով մի մաքուր<br />Քեզ եմ հաղորդվում այսուհետ,<br />Հեղինե…<br /><br />Հեղինե,<br />Ես քեզ կանչում եմ հար`<br />Իմ սիրո պատվիրան,<br />Դու իմ… իմ ամենա<br />ԱմենաՀեղինե…<br /><br /><em>Դեռ գրված չէ աշխարհի ամենագեղեցիկ բանաստեղծությունը…<br />Բայց ինձ համար այն շոշափելի է, երբ կանչում եմ` Հ ե ղ ի ն ե~…</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-9038165727930877106?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-69936660574445519192009-05-08T15:35:00.001+05:002009-05-08T15:47:02.108+05:00Ինձ ու հատկապես այն սերը,<br />Որն Արարողը հատուկ քեզ համար է արարել<br />Ու լցրել է անգամ քունջուպուճախս,<br />Ու որը շատերի տևության հագին լայն էր,<br />Ես հիմա ամբողջովին հանձնում եմ քեզ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6993666057444551919?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-8574465992638938682009-05-08T15:34:00.001+05:002009-05-08T15:35:11.879+05:00Դու ինձ ճանաչեցիր, երբ քեզ գտա…<br /><br />Դու ինձ տեսար այնպես,<br />Ինչպես կայի`<br />Հավատաթափ:<br />Սակայն ինձ գրկեցիր<br />Առանց վարանելու<br />Լրիվ քո ջերմությամբ…<br /><br />Դու ինձ տեսար այնպես,<br />Ինչպես էի`<br />Իմ նախնական շփոթությամբ:<br />Բայց ժպտացիր հստակ,<br />Առանց կասկածելու…<br /><br />Դու ինձ նկատեցիր, երբ Քեզ ճանաչեցի…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-857446599263893868?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-53648419376150433272009-05-08T14:07:00.000+05:002009-05-08T14:08:34.116+05:00Ճզզ-վզզ, ճզզ-վզզ`<br />Մեկը ջութակ է պարապում…<br />Ճզզ-վզզ,<br />Ճզզ-վզզ,<br />Ճզզ-վզզ,<br />Ճզզ-վզզ,<br />Ճզզ-վզզ…<br /><br />Զահռմար` ոմանք գանգատվում են…<br /><br />Ընդվզում…<br />Ընկնում է նոտայակալը…<br /><br />Դընննննննն,<br />Դընննննննն`<br />Ջութակ պարապողը նոտայակալի համար<br />Դուդուկ է նվագում…<br />(պետք է որ մտքում նվագեր.<br />Նա ջութակահար էր)<br /><br />Ճզզ-վզզ, ճզզ-վզզ,<br />Ճզզ-վզզ, ճզզ-վզզ,<br />Ճզզ-վզզ, ճզզ-վզզ…<br /><br />Էլի նույն կրկնվող պատմությունը…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-5364841937615043327?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-28942593427941742852009-04-30T16:43:00.001+05:002009-04-30T16:43:31.090+05:00Շքեղ առանձնատուն կամ բնակարան,<br />Նույնատիպ ավտոմեքենա կամ մեքենաներ,<br />Ձեռնտու աշխատանք` անհամապատասխան բարձր աշխատավարձով,<br />Ուզած պահին ցանկացած տեղանքի ուղեգիր,<br />Շահավետ ամուսնություն և թանգարանային կին,<br />Ընկերներ, երբ վերոհիշյալները ուժի մեջ են,<br />Անբարև հարևաններ…<br />Նման այլ չնչին նմանություններ…<br />Այսպիսի այլ ոչինչ շարունակություններ…<br />Տեղին վախ ու անտեղին խիզախություն…<br /><br />Եվ ինչ-որ մեկը այս մասին չալարեց ու գրեց ուղիղ 10 տող:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2894259342794174285?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-27038340261454724182009-04-30T11:50:00.000+05:002010-10-02T10:37:58.244+05:00<div align="center"><em>Խրթ-խրթ, խրթ-խրթ`</em><br />անձրև է գալիս,<br /><em>Չլմփ-չլմփ, չլմփ-չլմփ`</em><br />անձրևաթաց պաչ եմ տալիս,<br /><em>Ֆրթ-ֆրթ, ֆրթ-ֆրթ`</em><br />լեզվիցդ նարնջի համ է գալիս,<br /><em>Սրթ-սրթ, սրթ-սրթ`</em><br />բջիջներս շաքարաճաք են տալիս,<br /><em>Գլթ-գլթ, գլթ-գլթ`</em><br />թուշդ շրթիցս ցատկականչ է գալիս,<br /><em>Կրչ-կրչ, կրչ-կրչ`</em><br />ծիծաղդ ծիծաղիս խուտուտ է տալիս,<br /><em>Մնչ-մնչ, մնչ-մնչ`</em><br />էլի պաչ պաչ եմ տալիս,<br /><em>Ջան-ջան, ջան-ջան`</em><br />դնչիցդ տաք հացի հոտ է գալիս,<br /><em>Ֆրթ-ֆրթ, ֆրթ-ֆրթ`</em><br />ափս փորիդ ծով է տալիս<br /><em>Մուշ-մուշ, մուշ-մուշ`</em><br />մատերս մազերումդ նազ են գալիս<br /><em>Ճաթ-ճաթ, ճաթ-ճաթ`</em><br />քիթդ քթիս բարև է տալիս<br /><em>Փսթ-փսթ, փսթ-փսթ`</em><br />շուրթս շրթիդ ծափ է տալիս,<br /><em>Կաթ-կաթ, կաթ-կաթ`</em><br />թարթիչներս աչերիդ քոր են տալիս:<br /><br /><em>Շուրթ-շուրթ, շուրթ-շուրթ`</em><br />Պաչպչոցը շարունակվում է,<br /><em>Նլթ-նլթ, նլթ-նլթ`</em><br />ափերդ պաչակոլոլում եմ,<br /><em>Հըլթ-հըլթ, հըլթ-հըլթ`</em><br />շորիդ փոթը մատիս վրա կուչ է գալիս<br /><em>Ճռը-ճռը, ճռը-ճռը`</em><br />Շալվարդ հազիվ է կոճ գալիս<br /><em>Շլթ-շլթ, շլթ-շլթ`</em><br />վարսակալդ մազիցդ ցած ծոր է տալիս,<br /><em>Արև-արև, արև-արև`</em><br />իմ արևը շողերով պար է տալիս<br /><em>Հույ-հույ, հույ-հույ`</em><br />ծիծաղելուց փուլ ենք գալիս,<br /><em>Ղռթ-ղռթ, ղռթ-ղռթ`</em><br />գլուխս պտույտից ճաք է տալիս,<br /><em>Չլմփ-չլմփ, չլմփ-չլմփ`</em><br />պաչիդ հուրը ծոր է տալիս,<br /><em>Մշտ-մշտ, մշտ-մշտ`</em><br />մի փունջ յասամանի հոտ եմ տալիս:<br /><br /><em>Թլշ-թլշ, թլշ-թլշ`</em><br />հրճվանքը գժվում է ու ծիծաղում,<br /><em>Շսթ-շսթ, շլթ-շլթ`</em><br />ափերումդ շուրթ է ճախրում,<br /><em>Գնդ-գնդ, գնդ-գնդ`</em><br />գիրկս քեզնով է լցվում,<br /><em>Սուս-փուս, սուս-փուս</em>`<br />գրկում ու շուռ եմ գալիս:<br /><br />Այս ամենը ինձ դուր է գալիս...<br /><br />Խրթ-խրթ,<br />Չլմփ-չլմփ,<br />Գլթ-գլթ,<br />Մնչ-մնչ,<br />Ջան-ջան,<br />Մուշ-մուշ,<br />Կաթ-կաթ,<br />Հըլթ-հըլթ,<br />Արև-արև,<br />Շլթ-շլթ,<br />Սուս-փուս,<br />սուս-փուս<br />սուս<br />փուս<br />դե' սուս…<br />Սիրո քուն է գալիս...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2703834026145472418?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-68431507145625795672009-04-29T11:46:00.001+05:002009-04-29T11:49:03.055+05:00Ես կծկված նյարդ եմ ամբողջովին:<br /><br />Եթե կարված լինեի երկրագնդին,<br />Իմ դողով նա կցնցվեր...<br /><br /><em>Քայլելիս միշտ մատներիս եմ կծկում ճանապարհների լուսանցքները... ու ձեռքս կրծքիս սեղմելիս` ափս հաճախ չի դիպչում ինձ...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6843150714562579567?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-30892928212047912012009-04-27T11:29:00.003+05:002009-04-27T15:58:49.821+05:00Պարզ իրականություն,<br />Համբույրից ճմրթված շուրթերով «Ես քեզ սիրում եմ»,<br />Պատասխան շշունջդ ունկերիս փշաքաղումին,<br />Գրկումի ճոճ,<br />Հետզհետե խտացող լույս բարեկամ համաստեղություններից,<br />Ժպիտների պահմտոցի այտերիս,<br />Համբուրվելու ընթացքում անհասկանալի խոսքեր,<br />Հարց այդ մասին`համբույրն առանց ընդհատելու,<br />Պատասխան` պատասխան համբույրով:<br />Սրտատրոփի սահք կրծքիդ,<br />Լռության ոգևորում,<br />Աջ ու ձախ, հետ ու առաջ, վեր ու վար:<br />Մեկ վարդ` անձեռոցիկի վրա հապճեպ արված գրությամբ<br />Ու առանց բազմակետերի համբույր`<br />Ուղղված շքեղ թերություններդ,<br />Բայց առանց վերջակետ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3089292821204791201?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-65942484034099351052009-04-23T17:03:00.001+05:002009-04-23T17:03:54.023+05:00<div align="center">Ես հիմա քեզ հետ<br />Խոսում եմ այն մասին,<br />Որ կարող եմ քեզ համար<br />Անթիվ ու անհամար<br />Բանաստեղծություններ գրել,<br />Որ կարող եմ քեզ նվիրել<br />Բոլոր հատորները խոսքերիս:<br />Եվ անգամ`<br />Քո անունի արմատով<br />Իմ կազմած բառերից<br />Մի հսկա բառարան կազմել<br />Ու առանց առիթի սպասելու<br />Մի օր նվիրել քեզ…<br /><br />Բայց ավելի շատ<br />Ես հիմա<br />Ուզում եմ քեզ ասել այն մասին,<br />Որ շատ եմ ուզում այս պահին,<br />Շտապել դեպի քեզ,<br />Քեզ գրկել,<br />Չհասցնել ասել անգամ,<br />Որ սիրում եմ քեզ,<br />Դու ժպտաս այդ մասին<br />Ու ինքդ էլ ինձ գրկես…<br /><br />Ահա և սա էի հենց ուզում<br />Քեզ ասել…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6594248403409935105?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-34916984614623907932009-04-22T10:28:00.004+05:002009-04-22T13:46:17.599+05:00(Գառնէպոսի բովանդակը կամ Պտղագրություն)<br /><br /><strong>Բաղադրություն<br /></strong><br />Ոգեմետ հավելումներ,<br />Աքլորականչ,<br />Թավջութակի երաժշտություն,<br />Չարենցի պոեզիայի 3 գույները,<br />Եղանակների ծառեր,<br />Շոկոլադե ազգանուն,<br />Իգական անունների իրարամերժ հայացքներ,<br />Իմպրեսիոնիզմ,<br />Քմծիծաղ,<br />Դրական փշաքաղում,<br />Շնչակտուր ընթացք,<br />Կույս արևածագ,<br />Լիաբուռ Ծովե հղիություն,<br />Հեղեղ:<br /><br /><strong>Կազմություն</strong><br /><br />Նախահայր,<br />Նորածնի ճիչ,<br />Պորտալարի մկրտում,<br />Քաոս...<br /><br /><strong>Նշանակություն</strong><br /><br />Ակտիվացնում է կրքի առաջացումը,<br />Փափկացնում է թախիծը,<br />Առաջացնում է ուժ դեպի թուլությունը,<br />Բարերար ազդեցություն ունի շնչառության վրա` համբուրվելիս,<br />Արձակման հատուկ ուժ ունի ցտեսության վրա` կամրջվելիս,<br />Առաջացնում է Գեղեցիկի հանդեպ անհագ կշտություն...<br /><br />...<br />Գառնաբուժությունը Գառնաբուժվողին ենթադրում է`<br />Մտքի թռիչք,<br />Ծնելու հակում,<br />Անափ գրկում,<br />Ստեղծարարելու ծարավ,<br />և այլն.<br />մնացածը տեղում ու միանգամից...<br /><br />Խորհուրդ չի տրվում հղիներին և հավատացյալ թվացյլաներին...<br /><br />Ծնննդաշխարհը` աշխարհ,<br />Ժամանակը` կարևոր չէ:<br /><br />Պահել և փայփայել սրտանց…<br />Պիտանի է ընդմիշտ...<br /><br /><strong>Ազդեցություններ</strong><br /><br />Յուրովի քիմքահետքեր<br />...<br /><strong>Հետևանքներ</strong><br /><br />Պտղագրության անհագ պահանջ<br /><br /><em>-Թեկուզ ինձ չտաք էլ հենման կետ, միևնույնն է Ես կճոճեմ ձեր հետաքրքրությունը...<br /></em><br />…Շարունակություններում Նոր Աստվածները Ժպտացին,<br />Որովհետև կրկին քաոս էր համատարած և լռություն…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3491698461462390793?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-22449958672466089732009-04-20T11:55:00.002+05:002009-04-20T12:04:06.445+05:00<em>«Քելէ, Արև, քելէ էրթանք Գառնէրգիր...»</em><br /><br />Տուր, մատներդ, ճախարակեմ,<br />Ժպիտ գործեմ ու հագուկապեմ ծիծաղդ,<br />Ծարավ նկարեմ ծնկներիս<br />Ու չոքեմ մեր անքուն բարձին:<br />Տուր, ձեռքերդ, փողկապ կապեմ<br />Ու գնամ գարունների հարսանիքին,<br />Չամաչեմ հարբել չխմած<br />Ու քնեմ երկնքի հատակին:<br />Տուր, կոնքերդ թթխմորեմ<br />Մահճակալ թխի տատիկդ,<br />Վերմակ քանդակեմ թիկունքիս,<br />Երբ հյուր գա Անքունը ծաղիկներով:<br />Տուր, բանալիներդ, բռումս ձուլեմ,<br />Բուռս վզնոց սարքեմ, գցեմ թևերիդ,<br />Շեմս ջրեմ կչկչոցիդ ցիրուցանով,<br />Բերքահավաքեմ պատուհաններդ:<br /><br />Ինչ կուզես, տուր, ինչ ուզեմ անեմ…<br /><br /><em>«Քելէ, Արև, քելէ էրթանք Գառնէրգիր...»</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2244995867246608973?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-7709716303948215772009-04-18T15:05:00.001+05:002009-04-18T15:05:58.232+05:00Մեկ անգամ կրկնեցի,<br />Երկու անգամ կրկնեցի,<br />Երեք անգամ կրկնեցի,<br />Չորս անգամ կրկնեցի,<br />Հինգ անգամ կրկնեցի,<br />Վեց անգամ կրկնեցի,<br />Յոթ անգամ կրկնեցի…<br /><br />Կրկնեցի,<br />Կրկնեցի,<br />Կրկնեցի…<br /><br />Էլի կկրկնեի,<br />Բայց ուսերդ թոթովեցիր<br />Ու բան չհասկացար,<br />Թեկուզ այդքան կրկնեցի…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-770971630394821577?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-69890003831600712212009-04-18T12:50:00.002+05:002009-04-22T16:04:44.764+05:00Պաչով շուրթերդ պեղեցի`<br />զանազան ժպիտների հանքեր գտա:<br />Մատով ժպիտդ քորեցի`<br />ծիծաղիդ ջրվեժը հորդաց աչքերիս:<br />Գիրկս քեզ տվեցի,<br />պաչդ հագա,<br />պաչով շուրթդ գրկեցի <br />ու մտա այտ-վերմակիդ տակ<br /> ու քնեցի...<br />Երազում արթնացա,<br />Հետդ մի գավաթ արև խմեցի`<br />Լույսը դնչովս ծորեց,<br />Հասցրիր ափով պահեցիր...<br /><br />Ու հիմնականում դու ինձ նորից գտար,<br />երբ շուրթերս քեզ էին ծննդագրում...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6989000383160071221?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-38756990132074641862009-04-17T16:56:00.002+05:002009-04-17T17:01:15.592+05:00Մի թերթ պոկում եմ ժպիտիցդ<br />Ու սրբում եմ<br />Ծիծաղից արցունքոտված աչքերս...<br /><br />Մի պահ լռում եմ...<br /><br />Հետո մի ուրիշ ժպիտ փառավոր<br />Գալիս է փռքվում շուրթերիս<br />Ու քեզ է կանչում բացահայտ...<br /><br />Մի պահ բոլորովին չեմ զարմանում...<br /><br />Մի բուռ ծիծաղիս սերմերից<br />Լցնում եմ այտերիդ վրա,<br />Որ հենց նոր ավելի կլորացան ժպտալուց...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3875699013207464186?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-83820377252519242812009-04-17T16:55:00.000+05:002009-04-17T16:56:00.938+05:00Ինչ-որ նոր ու անծանոթ արբածության երերումներ<br />Դեպի քեզ բերող ճանապարհին<br />Անհետք նոտաներ են նկարագրում,<br />Որով հնչում է<br />«Ես ու Դու ՄԵՆՔ ենք»<br />Երբևէ չգրվող բանաստեղծության<br />Մեղեդին…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8382037725251924281?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-26434434525021203942009-04-17T15:02:00.010+05:002009-04-17T15:55:52.722+05:00Թողնում եմ ինքդ քեզ երգես,<br />Մի քիչ պտղես ինքդ քեզ...<br />Չնայած`<br />Ես կարող եմ անվերջ, անընդհատ<br />Դառնալ քո սիրո խմբավարը...<br /><br />Անհավասարակշռությունդ հարուցում է իմ անկշռելիությունը...<br />Ու Ես ունակ եմ տեղավորվել անգամ հերքումներիդ մեջ<br />Ու օվկիանոսների ալիքների նման ավելի խորանալ դեպի<br />Իրենից հեռու մղողը...<br /><br />Մատներով տրորիր մատներս.<br />Քեզնից թաքցնելու համար նվիրվածությունս առ քեզ,<br />Որ ինքդ քեզ գտնես,<br />Քրտնել են... Քրտնել են մատներս...<br /><br />Քրտինքս քո հոտն ուներ, երբ չէինք պատահել,<br />Հիմա, իմ` քո երբեք չտեսած արցունքներս,<br />Քո քրտինքի ձայնն ունեն...<br /><br />Մի թույլ տուր շրջվեմ ինքս ինձ...<br />Ու մի քիչ ինձ երգիր այն նոտաներով,<br />Որ Ես այդպես էլ չեմ հասկանալու...<br />Ու Ես չեմ էլ հասկացել երբեք.<br />Ինչու եմ սիրում բոլոր իմ սիրած<br />Նոտաները երգի...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2643443452502120394?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-24046035559650080882009-04-16T12:29:00.000+05:002009-04-16T12:30:16.428+05:00Սիրում եմ, <br />Երբ դու ինձ արթնացնում ես առավոտյան…<br />Քնաթաթախ ձայնիդ և ալարկոտ խոսելուդ համար <br />Խելքս իմը չէ…<br />Ձայնիդ ուղեկցությամբ մատներդ ասեղների պես<br />Դուրս են գալիս մաշկիս տակից<br />Ու փշաքաղվելու պես, <br />Բայց ավելի հասուն մի բան <br />Դողացնում է ինձ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2404603555965008088?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-18442154742472916202009-04-14T16:41:00.001+05:002009-04-14T16:41:55.009+05:00<em>«…Դու բոլորի նման չես, դու ունես ինձ…»</em><br /><br />Քո լինելու միտքն է ինձ արթնացնում առավոտյան…<br />Ու այնպես է շփում այտերս,<br />Որ Ես ժպտում եմ ակամայից…<br /><br /><em>«…Այն ինչ չի թվարկվում` քեզ տամ…»</em><br /><br />Քո տևությունն եմ շոշափում<br />Ինչ-որ տեղից ներս…<br /><br /><em>«…Ես կամ աշխարհում հատուկ քեզ ժպտալու համար…»</em><br /><br />Քո լինելն է լինելս,<br />Գոյությունդ` Ես…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1844215474247291620?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-33655347504351886402009-04-11T14:58:00.001+05:002009-04-11T16:27:05.436+05:00Ձախ ափիս քեզ եմ խճանկարում<br />Աջ ձեռքիս մատնաշոյումով…<br /><br />Երեք անգույնով աչքերդ եմ լուսագրում<br />Ու միանգամից զգում եմ ուրցաբույրը նրանց…<br />Մանրանկարում եմ համբուրելի թշերդ,<br />Որոնք փթթումից քիչ է մնում ափիցս թափվեն,<br />Ու պատկերացնում եմ,<br />Թե ոնց են հաճախ շուրթերս<br />Թշերիդ գլուխկոնծի տալիս…<br />Զույգ լռությամբ ժպիտդներդ եմ նրբագրում<br />Ու մտովի էլի ճոճում եմ ժպիտս<br />Նրանց կորությամբ…<br /><br />Եզակի կանչով դաստակիս անոթազարկին<br />Կենտագրում եմ անունդ` իբրև մակագիր,<br />Հետո ափս ծալում`<br />Թողնում եմ ներծծվես…<br /><br />Մոտեցնում եմ ափս երեսիս`<br />Քո համն ու հոտն է…<br /><br />…Բուռդ արագ ու առատորեն<br />Լցնում եմ համբույրներով,<br />Որ ճզմես ու թանձրուկն համբույրիս<br />Ծորա գոգիդ,<br />Որ սրբես հետո կրծքիդ ձեռքերդ<br />Ու ստուգես թացությունը`<br />Ափերդ այտերիդ հպելով…<br /><br /><em>Համբուրում եմ դարչնահամդ երազ անգամ…<br />Ու պաչում եմ պաչդ…</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-3365534750435188640?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-180824727022872412009-04-04T12:15:00.001+05:002009-04-04T12:15:51.843+05:00Երկրաչափություն առաջ շատ լավ եմ իմացել,<br />Բայց հիմա`<br />Երբ ուղիղ գծով դեպի քեզ եմ գալիս`<br />Քեզ մոտենալիս` կորանում ու կիսվում եմ…<br />Հենց հասնում եմ քեզ<br />Դառնում եմ քեզ գրկող շրջանագիծ...<br /><br />Նախկինում գիտեի շատ լավ նաև հանրահաշիվ…<br />Ու Ես մեկ չեմ եղել երբեք, կարծում եմ, <br />Այլ բյուրապատիկ...<br />Բայց հիմա այն մեկն եմ,<br />Որ քեզ պես լուսապատիկը<br />Երբ ինձնով բազմապատկվում կամ գումարվում է ինձ,<br />Կամ իմ աստճանով մեծանանում է.<br />Ես դառնում եմ միակը....<br /><br />Հիմա Ես ու Դու Մենք ենք...<br />Այս մասին հոգով եմ մտածում<br />Ու սիրտս փթթում է,<br />Ժպտում եմ այս մասին թոքերով,<br />Սիրտս ծիծաղից փռթկում է...<br /><br />Երկրաչափությունն հիմա ինձ շատ լավ է ճանաչում<br />Ու գիտի որ քեզ հետ Ես արդեն անհանրահաշվելի եմ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-18082472702287241?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-79693793309620829762009-04-02T18:49:00.000+05:002009-04-02T18:50:01.601+05:00(Սկիզբն Ինքնաձոնման)<br /><br /><em>Մի կյանք խորքից,<br />Մի ծնունդ վեր,<br />Ու հավիտյա~ն <br />Սկսում եմ քեզ ճանաչել…</em><br /><br />…<br />Դու իմ ավարտն ես,<br />Քեզնից հետո Ես նորից եմ սկսվում`<br />Թոթափված բոլոր ծիծաղագույն հետոներից…<br /><br />Դու իմ անավարտն ես,<br />Քեզ ինքս կավարտեմ<br />Եվ ինձնից կսկսվես նորից` առանց կիսատության…<br /><br />Հիմա ներկաս անընդհատ ապառնի է,<br />Ես անընդհատ Դու եմ.<br />Անվերջությանը թողել ենք պարապ…<br /><br />Դու իմ եզակի հոգնակին ես:<br />Քեզ հետ քեզնով եմ պատիկվում<br />Ու մինչ առաջանալս բարձրանում եմ…<br />Իսկ դու` ինձնով մեծանալուց շատանում ես…<br /><br />Դու իմ բացականչությունն ես,<br />Երբ անունդ եմ տալիս<br />Ու իմ շեշտը,<br />Երբ բացականչում եմ…<br /><br />Դու իմ ուժեղ լինելու թուլությունն ես,<br />Ես` քո թերությունը միակ,<br />Որով առավել ես միշտ…<br /><br />…<br /><em>Ինձ հետ մի կյանք,<br />Նոր ծնունդով,<br />Ու հատկապես սիրակոտոր<br />Դու սկսում ես ինձ ճանաչել…</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7969379330962082976?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-81289263803746899122009-03-25T09:23:00.003+04:002009-03-26T14:54:15.123+04:00<em>(Քո անունը չեմ տա տողերումս,<br />Բայց կարտասանեմ մի ամբողջ սիրո տևություն…)</em><br /><br />Ես այս անգամ որոշել եմ խարդախել գարնանը,<br />Խախտել մեր միջև եղած բանավոր համաձայնությունը<br />Ու սիրել միայն քեզ…<br />Ոչինչ թող այս անգամ էլ <br />Ես ինձ հետ արդար վարվեմ<br />Ու քեզ հետ լինեմ արդարացի…<br /><br />Ես այս անգամ որոշել եմ խաբել գարնանը,<br />Ու միայն քեզ սիրել…<br />Ոչինչ, թող խանդի գարունը,<br />Թող լացի, <br />Ու սնքռտա մի քիչ.<br />Վերջում կակղելու է, մեկ է,<br />Ու գա ափերումդ ապրի,<br />Որ գոնե ինձ հպվել կարողանա<br />Երբ ինձ շոյես…<br /><br />Ես այս անգամ ու երանի միշտ,<br />Միայն քեզ եմ ուզում սիրել…<br />Ու գարունը… … …<br />Գարունը, ոչինչ, կգա վերմակի տակ…<br /><br />… …<br /><em>Այդ ի՞նչ է պետք եղել,<br />Որ որդին մորը սիրի,<br />Կամ քույրը եղբորը…<br />…կամ Ես Քեզ ե՞րբ չեմ սիրել…</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8128926380374689912?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-18188092170284712442009-03-25T09:22:00.006+04:002009-07-18T11:14:16.125+05:00Երբ գամ`<br />Կփորփրեմ գույնիդ հանքահորերը ու ինձ շաղ կտամ այնտեղ` առանց ետ-ետ նայելու…<br />Երբ գամ`<br />Կխնդրեմ անհամբերությունիցս կիսված արևը սոսնձես ծիծաղիդ թանձրուկով…<br />Երբ գամ`<br />Ափիդ մեջ բռնոցի կխաղամ ու կթաքնվեմ հաղթությանդ վրա…<br />Երբ գամ`<br />Կքաղեմ մազերդ ու ինձ բեղմորուս կդարձնեմ` հեքիաթում թագավորի լինելը իրական դարձնելու համար…<br />Երբ գամ`<br />Չեմ շնչի 1000 տարի ու տեսնեմ ո՞նց ես ճանաչելու շնչիս բույրդ…<br />Երբ գամ`<br />Ինքս ինձ կհյուրասիրեմ տատիկիդ պատրաստած լուսնից խորիզով շեղանկյուն գաթայով…<br />Երբ գամ`<br />Կպառկեմ ամպե սավանով ծածկված բազմոցիդ վրա ու արթուն կռմփացնեմ…<br />Երբ գամ`<br />Առաստաղիդ ջահի լույսը կվարակեմ անլրջությամբ ու ոչ միապաղաղ դողով…<br />Երբ գամ`<br />Երկինքդ կքերեմ մեջքով ու աչքերիս հետքերը կգլորեմ ազդրերովդ վեր…<br />Երբ գամ`<br />Կարհամարեմ դժգոհությունդ ծիծաղիս աղբանոցով ու չեմ հպարտանա մերկ կրծքովս, որը չեն զարդարում անգամ ոսկեջրած շքանշաններս…<br />Երբ գամ`<br />Ականջ կդնեմ ձեռքերիդ ու կսափրեմ` ինձ ճանկռել փորձող եղունգներդ…<br />Երբ գամ`<br />Անունդ չեմ տա. անունդ կվերցնեմ ու հեքիաթիս շալվարի համար կոճակ կսարքեմ…<br />Երբ գամ`<br />Կհագնեմ երբեք չհագած ծաղիկ եփելու գազօջախիդ խալաթը ու թույլ կտամ պատռելով հանես…<br />Երբ գամ`<br />Գրադարանիդ փոշին կլցնեմ ջրհորի տեսքով թխվածքի վրա ու կխանգարեմ փչես հոբելյանական մոմերը…<br />Երբ հասնեմ … հաստատ կտևենք միասին… ու անպայման կշատանանք հետո…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1818809217028471244?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-185781527235246012009-03-18T11:17:00.007+04:002009-03-24T14:05:06.973+04:00Դու կա՛ս,<br />կա՛ս,<br />կա՛ս,<br />Դու կա՛ս իմ մեջ,<br />իմ մե՛ջ ես դու:<br />Դու չես չքանում.<br />Դու շատանում ես,<br />Դու աճում ու մեծանում ես,<br />Ինձ հետ ապրում ես դու,<br />Դու՛,<br />դու՛,<br />դու՛:<br />Դու ծնվում ես ամենօր<br />Ինձ հետ ամենուր արթնանում ես:<br />Եվ ամենուր,<br />ամենու՛ր,<br />ամենու՛ր<br />Ամենուր ինձ հետ ես դու,<br />Ու ես քեզ հետ եմ,<br />Հետդ,<br />հետդ,<br />հետդ:<br /><br />Դու կա՛ս,<br />կա՛ս,<br />կա՛ս,<br />Իմ մե՛ջ ես,<br />հետս.<br />Ինձ հետ ես, իմս,<br />Իմս,<br />իմս,<br />իմս:<br />Դու ինձնով սկսվում,<br />Ինձնով ավարտվում ես,<br />Դու՛,<br />դու՛,<br />դու՛:<br />Դու սիրու՛մ ես ինձ,<br />Ես սիրու՛մ եմ քեզ,<br />Քե՛զ,<br />քե՛զ,<br />քե՛զ:<br />Դու չկա՛ս ինձնից առանձին,<br />Ես չկա՛մ քեզնից անջատ.<br />Մենք իրարով ենք այսպիսին.<br />Մե՛նք,<br />մե՛նք,<br />մե՛նք:<br /><br />Ես սիրում եմ քե՛զ,<br />Սիրու՛մ եմ,<br />սիրու՛մ եմ,<br />սիրու՛մ եմ,<br />Քե՛զ,<br />քե՛զ,<br />քե՛զ:<br />Ես ապրվում<br />ու ապրում եմ քեզնով.<br />Հաշվիր ժամանակը`<br />Երբ ենք մենքվելու,<br />Երբ,<br />երբ,<br />երբ:<br />Դու՛ քեզ մո՛տս պահիր,<br />Մոտս,<br />մոտս,<br />մոտս,<br />Ու կրկնիր ինձ հետ,<br />Կրկնի՛ր,<br />կրկնի՛ր,<br />կրկնի՛ր`<br />Մե՛նք… մե՛նք… մե՛նք…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-18578152723524601?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-74871870235968419522009-03-07T11:30:00.004+04:002009-03-13T16:07:22.477+04:00Սերը` իմ այս սևագիր ձեռագիրն է...<br />Սերը` քո այս տողերը կարդալու անհամբեր ցանկությունն է…<br />Սերը` ինձ քիմիապես հետազոտելու քո հետաքրքրությունն է…<br />Սերը` քո ինձ հպվելն է…<br />Սերը` քո մեջ իմ ջերմությունն է ու ծավալը ինձնից…<br />Սերը` քո ինձ խճճելու չարությունն է…<br />Սերը` քո չարաճճի ակնարկներն են ինձ մերժելու…<br />Սերը` քեզ ամուր գրկելու իմ թուլությունն է…<br />Սերը` քո գոգավորություններն ամենուր զգալու իմ անհամբերությունն է…<br />Սերը` քո նախնական դիմադրությունն ու կամակորությունն է…<br />Սերը`գիշերվա ուշ ժամին գազօջախիդ մոռացված վառվող կարտոֆիլի տապակայի հոտն է…<br />Սերը` թերություններս երեսովս տալդ է…<br />Սերը` հանդիպումից ուշանալն է…<br />Սերը` քո շրթներկի հաստությունն է պարանոցիս…<br />Սերը` ինձ համար սուրճ պատրաստելիս` քո երգելն է…<br />Սերը` ատլասե ճերմակ գիշերանոցիդ` ազդրերիդ հպվելը, իմ դիտելու տևությունն է…<br />Սերը` օրը ցերեկով բացօթյա սրճարանում իմ ցուցաբերած անհամությունն է…<br />Սերը` կուրծքդ ծածկող հագուստիդ բացվածքին նետված իմ անկուշտ հայացքն է…<br />Սերը` տրանսպորտում անհարմար պահին ինձ գրգռելու քո չարաճճի սովորությունն է…<br />Սերը` ինձ մոտ քո ինքնուրույնությունը ցուցադրելու ճիգն է ու ինձ անընդհատ սխալեցնելու ջանքերդ…<br />Սերը` բութ մատովս քո շրթունքները շոյելն է…<br />Սերը` դնչիդ տակը համբուրելու իմ խնդությունն է…<br />Սերը` ձեռքերիս և էլի ուրիշ վերջույթներիս հանդգնությունն է…<br />Սերը` լողանալիս իմ ձեռքերով ինքդ քեզ շոյելու քո սովորական գժությունն է…<br />Սերը` քո հանդեպ իմ կոպտությունն է…<br />Սերը` հեռախոսիս քո զանգին կցված քո նկարն է…<br />Սերը` քո ինձ թողնելու քո կարողությունն է ու հեռացումիդ հանդեպ իմ անտարբերությունը…<br />Սերը` առանց պատճառ ինձնից կարճ խռովելդ է…<br />Սերը` առերես հերքելդ ու թաքուն կարոտելդ է…<br />Սերը` իմ կիսատ թողած հացի պատառը քո ախորժակով ուտելն է…<br />Սերը` հատուկ ինձ համար գնածդ հողաթափերն են, որ ննջասենյակումդ ես պահում…<br />Սերը` մեր միասին լինելու անհնարինության մասին քո բազում դիպուկ օրինակներն են ու իմ անտարբեր քմծիծաղը դրանց հանդեպ…<br />Սերը` ես եմ ու դու…<br /><br />Սերը` այսքանն է,<br />Եթե տևում է թեկուզ կես օր կամ կես գիշեր…<br />…Հետո էլ չեմ սիրի քեզ…<br />Երբ քեզնից էլ կշտանամ, կգնամ.<br />Մի քիչ էլ այսքան շատ ուրիշներին սիրելու…<br />Ու տեսնեմ` եթե սա չէ, ապա էլ ո՞րն է սերը…<br /><br />* * *<br />Սերը` քո հեռախոսազանգն է այս տողերը կարդալուց հետո<br />Ու քո լռությունն է, երբ կասեմ. «Լսում եմ, …ը~ս»<br />Սերը` միաժամանակ մեր պոռթկուն ծիծաղն է լռությունից հետո…<br /><br />Ես քեզ կսիրեմ այնքան, որքան կուզեմ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7487187023596841952?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-67109695135852734492009-03-06T20:27:00.000+04:002009-03-06T20:28:13.335+04:00«…Մահն արագ, առանց ետ նայելու<br />Ու առանց թարթելու խիղճը,<br />Վազում էր դեպի հայրենիքս…<br />-Կանգնի~ր, պոռնի~կ, քեզ ո՞վքեր վճարեցին<br />Ու ի՞նչերի հաշվին…<br />Քեզ ո՞վքեր են ասել,<br />Որ հայրենասիրությունն արդեն հիմնականում,<br />Դարձել է գովազդային նյութ…<br />Ու հայրենիքը շատ դեպքերում սիրում են` ի պաշտոնե…<br />Կանգ առ, պոռնիկ,<br />Քեզ ո՞վքեր են նման հասցե տվել,<br />Ո՞ր ... <em><span style="font-size:78%;">(…. անընթեռնելի ….)</span></em> …-<br />…Ետևից շնչակտուր հասա,<br />Մատներս զզվանքով կոկորդը խրեցի…<br />Խռխռաց, բայց էլի փախավ…»<br /><br />Սփրթնաց արթնացա հանկարծ<br />Ու քրտնել էին անգամ ոտքերս…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-6710969513585273449?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-12722333705518106072009-03-06T10:16:00.002+04:002009-03-06T10:20:51.384+04:00Այսուհետ ես ուզում եմ,<br />Որ այսպես լինի ամենաճշմարիտ բանաստեղծությունը.<br />Անուն ու բազմակետ...<br />Իսկ մնացյալը`<br />Բազմակետ և անուն,<br />Թող լինի ընթերցողը...<br /><br />Ես այսպես ուզում եմ լռել չլռելով...<br /><br />Ամենալավ զրուցակիցը նա է,<br />Ում կողքին կարող ես լռել`<br />Չմտածելով խոսելու մասին...<br /><br />Հիմա իմ ուզածը ընդամենը սա է...<br /><br /><strong><em>Գառնիկ...</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1272233370551810607?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-4996219512667109462009-03-05T13:27:00.001+04:002009-03-05T13:38:17.806+04:00<em>Գարունը ինձ ի՞նձ ինչ:<br />Գարունը թող ձեզ լինի.<br />Ես առանց նրա էլ, սիրում եմ արդեն…<br /></em><br />Ես ձախ ձեռքով եմ նկարում քո գոյությունը ինձ մոտ,<br />Իսկ աջով խանգարում եմ սիրո չեզոքությանը միջամտել…<br /><br />Ես չարանում եմ անափ չարությանս հանդեպ<br />Ու մանուկի հանդեպ չարաճճի` սրտիս թիկնած…<br />Ես ձախ ձեռքով եմ ձեռքդ բռնում ամուր.<br />Աջս խոնարհում եմ գոյությանդ…<br /><br />Ես ճաշակել եմ երևի<br />Աշխարհի բոլո~ր երազները արդեն…<br />Շոշոփել եմ բոլոր եզրերը սիրո` փափուկ, թե կարծր…<br />Ու ջլատել սթափությունս կյանքի հանդեպ<br />Երազներով իմ սնվելու փորձից համառ …<br /><br />Ես ձախ ձեռքով եմ ընձեռնվում քեզ.<br />Աջով ցույց եմ տալիս ճանապարհը…<br />…Ես դեռ կիսատ, ծվատ<br />Ու դեռ հյուծված եմ հետդ խաղում,<br />Հաղթիր ինձ, գարուն, քանի քնած եմ…<br /><br /><em>Դուք չե՞ք հոգնել, մարդի~կ, բանակցային սիրուց…</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-499621951266710946?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-18373171043520864862009-03-04T16:23:00.000+04:002009-03-04T16:25:23.150+04:00Իմ բանարարումը հոգիդ քորելու խրթին միջոցն է,<br />Բայց զգույշ քորիր`<br />Հանկարծ ճպատռես գաղտնակարերդ<br />Ու վերքեր չանես…<br /><br />Ես սովոր եմ գարունը գրպանումս պահել,<br />Ու ճակատս երբեմն սրբել ծովերից…<br />Երկնքով փաթաթել գարնանաչափ մարմինս<br />Ու քեզ հետ խոսել Գառնիկերեն…<br /> <br />Իմ աչքերը քո հոգու վեկտորներն են<br />Մատներս` երազաշիվերդ…<br />Ու ինձ հետ լինելով`<br />Դու քեզ միշտ գարուններ ես խոստովանում…<br /><br />Ես միշտ քո խտությունն եմ<br />Ու փոփոխվում եմ հաճախ <br />Քո իսկ ջերմությունից…<br /><br />Իմ բանարարումը հոգիդ քորելու խրթին միջոցն է<br />Այս պահին և միշտ, հավիտյանս…<br /><br />…Իսկ Ես բնության ընծան եմ աշխարհին,<br />Ինձ ոչ մերժել է կարելի, <br />Ոչ չհավատալ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-1837317104352086486?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-75804628682749632372009-03-04T12:48:00.002+04:002009-03-04T16:26:46.653+04:00Գիշերվա որ ժամին ասես,<br />Նման բան կարող է պատահել…<br />Ու հատկապես հիմա,<br />Երբ մտքերիս տարօրինակ լինելու պահն է…<br /><br />Ես քեզ հիշում եմ այժմ՝ ինձ շոշափելու պես<br />Ու ժպտում եմ, որ ափսոսումդ չզգաս…<br /><br />Դու ո՞նց էիր ինձնից բարձրահասակ այդքան<br />Ու այդպես հեշտ գրկումս ծվարում<br />(ու թվում էր քեզ պես տասն էլ լինեին,<br />կշարվեին հերթով ծնկներիս):<br />Ու ո՞նց էիր ինձնից դու այդքան մեծ<br />(չեմ էլ հիշում քանի տարի)<br />Ու այդպես փոքր էիր ինձ հետ լինում,<br />Որ քեզ նման, ոչ մի մատղաշ անգամ,<br />Գրկումս չի դողդողացել…<br /><br />Սիրու՞մ էիր…<br />(սսս…, լռիր, պետք չէ…)<br /><br />…Դու սիրում էիր շոյելով<br />Մազերիս գույնը փոխել,<br />Շրթունքներով թարթիչներս պոկել,<br />Երբ գլուխս խայտում էր գոգիդ…<br />Ու ոտնաթաթով շոյել շոշափելիքս,<br />Երբ քեզ մոտ ընթրում էինք…<br />…Պաշտում էիր այտերով շուրթերս համբուրել,<br />Ինձ խելքահան անել քո կարճ սանրվածքի բույրով…<br />(այն էլ ո~նց եմ հիշում)<br /><br />… Հիմա դու ինձ հիշում ես շոշափվելու՞ նման:<br />…Ես եմ մեղավոր, բայց ատում եմ քեզ տեղը տեղին…<br />Ու դեռ որքա~ն պիտի այլոց էլ այդպես սիրեմ,<br />Որ ինչպես քեզ, ատեմ մարդավարի…<br /><br />(…գիշերվա որ ժամին ուզես)<br />Երբ ինձ հիշես, ժպտա,<br />Որ ափսոսանքս չզգամ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7580462868274963237?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-51490962534734387112009-03-04T09:38:00.001+04:002009-03-04T09:38:35.237+04:00Արածիս համար չզղջալու ուժս<br />Վատնում եմ ահա<br />Չհավատալու հակումս իմ մեջ խեղդելու<br />Անօգուտ փորձի վրա…<br /><br />Մինչ բախտիս հիշողությունն<br />Իր չարաբաստիկ փոսն է լցնում<br />Իմ հիասթափությունների որոտներով,<br />Ես դարձյալ հավաստիանում եմ,<br />Որ էլի չկա առիթ հավատալու…<br /><br />Բայց ես այնքա~ն եմ ուզում հավատալ,<br />Որ հավատի մասին բանաձև եմ անգամ հորինել,<br />Որտեղ հավասարումից ձախ<br />Անցյալում ցրածներս են,<br />Իսկ նրանից աջ`<br />Գալիք փլուզումները դատարկությանս…<br />Ներկան էլ տեղադրել եմ<br />Անհայտների փոխարեն…<br /><br />Արածիս համար չզղջալու ուժս<br />Անտանելի աճում է…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-5149096253473438711?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-75237649141038441792009-03-04T09:36:00.001+04:002009-03-04T16:28:28.112+04:00Հետո դու կհասկանաս, <br />Որ տիեզերքդ անծայր,<br />Ուղիներդ բազում,<br />Կյանքիդ բոլոր~, բոլո~ր անեզրությունները տկար,<br />Բոլոր մղումներդ ու ձգտումներդ զորեղ,<br />Բոլոր կրքերդ ջղատ,<br />Բոլոր հղումներդ հանուն սիրո,<br />Բոլար վաստակներդ նեղ օրերում<br />Հանուն ոչնչի դու սպառել ես` սակայն<br />Դեռ այդ ամենին չես հավատում...<br /><br />Հետո կճանաչես,<br />Ինքնությունդ անէ ու անկարող,<br />Դերդ անես ու անփարատ…<br />Ու կհասկանաս,<br />Որ փնտրածդ անգո չի եղել այնպես, <br />Ինչպես կարծել ես շարունակ…<br />Հետո չես հավատա,<br />Որ վատնածդ իզուր,<br />Աննպատակ, անկամ, սակայն եռուն,<br />Գույությունն է` որպես <br />Այս քաոսից պտղած<br />Մի շիվ ոստոտ ու անբերրի,<br />Որ կորել է անդարձ`<br />Որպես քամի անցորդ...<br /><br />Հետո մի պահ նորից<br />Հուսավառմամբ մի նոր<br />Թևեր կառնեն նորից<br />Մղումներդ բոլոր,<br />Նորից կբարձրանան<br />Դեպի վեր ու հավերժ<br />Կթևածեն` որպես<br />Երամները զղջման…<br />Հետո դու կժպտաս խրոխտ,<br />Որպես երկնի փարոս<br />Ու կվառվի կրակդ<br />Հավատամքի ոգու…<br />Հետո սպասումներդ բոլոր<br />Կհեռանան քեզնից,<br />Որ գալիքի համար<br />Սերմնացաններ դառնան…<br />Հետո կծիծաղես անգամ<br />Դու ինքդ քեզ վրա`<br />Պատառոտված բախտդ<br />Առած ափերիդ մեջ<br />Ու կափսոսաս, սակայն<br />Արդեն ուշ կլինի…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-7523764914103844179?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-86700817366298459072009-03-04T09:33:00.000+04:002009-03-04T09:36:35.667+04:00Բազմակետերն են դարձյալ<br />Բռնում կոկորդս,<br />Իսկ նրանց շարունակությունները,<br />Որոնց դեռ անուն չեմ տվել<br />Փաթաթվում են ձեռքերիս…<br />Ու հատ-հատ, կետ առ կետ<br />Ինձ մոլորեցնում են ավելի,<br />Քան իրենց առաքինությունն է…<br />Շնչահեղձ պիտի լինեի,<br />Եթե գոնե ձեռքերս չազատվեին…<br /> <br />Բազմակետերը շատանում են ոտքերիս տակ…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8670081736629845907?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-23093669585445084882009-03-03T12:45:00.008+04:002009-03-03T12:49:45.956+04:00Միասին գարունը նշելու հրավերդ ընդունեցի միանգամից.<br />Վաղուց … չէի զգացել…<br />Քեզ պատրվակ էր պետք, ինձ էլ` նման առիթ…<br />(Չնայած մեկ օր է արդեն ուշացել էիր.<br />Դու էլ բոլորի պես ուշանալու գիժ ես…)<br /><br />Չընդդիմացա, եկա…<br />…Բնակարանը մենակ էր քեզնով…<br />Ծաղիկների հոտ չէր գալիս, չնայած ջանացել էիր<br />Նաև ծաղկավոր խալաթով…<br /><br />…Սկզբում, չգիտեմ ինչու՞, հո առաջինը չէ՞ր…,<br />Փշաքաղված մարմինդ օգնում էր,<br />Որ մի տեսակ անտարբեր հայացքս հեշտ մագլցի քեզ…<br />…Վերջում, արդեն գիտեմ ինչու…,<br />Մի հնաբույր ջազ էլ ավելի էր թմրեցնում ինձ<br />Ու ճմրթված սավանի տված քորը նյարդայնացնում էր…<br /><br />…Հետո սուրճ, թխվածք…ու…<br />Ժամն էր գնալուս…<br />Դու խոնարհվեցիր (բա կխոնարհվե~ս…),<br />Ես էլ անմակդիր համբույրդ ընդունեցի<br />Այս անգամ առանց ձգվելու քեզ...<br />(չզարմացա, որ շեմից էլ դուրս չեկար)<br /><br />* * *<br /><br />… Գարունը նշեցին’ք.<br />(Ծիծաղում եմ հիմա ավելի շատ ինձ…)<br />Գարունն էլ մեզ նշե’ց<br />(Քրքջում եմ արդեն…)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-2309366958544508488?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1815047615278447614.post-89503565772035766662009-03-02T11:09:00.000+04:002009-03-02T11:11:03.589+04:00Չգիտեմ…<br />Սակայն մի բան<br />Թևում է ներսումս`<br />Լսում եմ նրա թևաբախումը…<br />Չգիտեմ…<br />Սակայն մի բան էլ<br />Կոտրվում է մեջս`<br />Էլի լսում էմ ճարճատյունը նրա…<br />Չգիտեմ…<br />Երանի մարդու ականջները<br />Լսեին ջոկ-ջոկ…<br />Չգիտեմ, որ ականջս փակեմ,<br />Ու որ ափով…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1815047615278447614-8950356577203576666?l=garniks.blogspot.com' alt='' /></div>Գառնիկ Արունց Սարգսյանhttp://www.blogger.com/profile/04717667916778935178noreply@blogger.com0